سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: نخستین کنفرانس ملی رویکرد سیستمی در ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

پیمان باقر نژاد – موسسه عالی آموزش و پژوهش مدیریت و برنامه ریزی
سمیه داودی – سازمان انرژی اتمی ایران

چکیده:

در طول دهه ی گذشته تغییرات مهم اقتصادی،اجتناعی و تکنولوژی به طور قابل توجههی محیط دنینی سازمان ها را دچار تحول نموده است. با افزایش تغییر و نحولات و در نتیجه پویایی میطی نسل جدیدی از سازمان ها تحت عنوان سازمان یاد گیرنده به وجودامدند. پیدایش سازمان های یادگیرنده پایان عمر سازمان های سنتی به شمار می اید. در واقع با ظهور این نوع سازمان ها بسیاری از مفاهیم مدیریتی معنای جدیدی پیدا کردند. فراهم اوردن محیط یاد گیرنده و افزایش شایستگی و قابلیت منابع انسانی لازمه ی ایجاد هر سازمان یادگیرنده است. در مقاله ی حاضر تلاش می گردد تا الگویی جهت ساخت سازمان یادگیرنده و تاثیر مدیریت دانش بر ساخت ان مورد بررسی قرار میگیرد. بدین منظور ابتدا سازمان یادگیرنده تعریف شده و تفاوت ان با یادگیری سازمانی بیان گردیده و در پایان با ارائه الگویی مطرح می گردد که چگونه سازمان ها به سمت سازمان یادگیرنده پیش روند و مدیریت دانش چگونه به ساخت سازمان یادگیرنده کمک می نماید.