سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: اولین کنگره بین المللی افق های جدید در معماری و شهرسازی

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

محمدعلی امینی مشهدی – دانشجوی کارشناسی ارشد معماری منظر – دانشکده هنر و معماری – دانشگاه تربیت مدرس
مجتبی انصاری – دانشیار گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

انسان برای درک، تعامل مناسب و رفع نیازهای خود نیازمند ارتباط با محیط اطرف خود میباشد، از این رو میباید نسبت به محیط شناخت و درک مناسبی داشته تا بتواند بازخوردهای رفتاری مناسبی داشته و در مقابل از محیط نیز دریافت نماید. این شناخت و ادراک از محیط، به صورت کلی توسط حواس پنجگانه دریافت و در درون انسان مورد تجزیه و تحلیل قرار میگیرد . از سویی دیگر، نیاز انسان به حفظ حریم خصوصی افراد امری بدیهی است که از آن به عنوان محدوده فضای شخصی یاد میشود. در واقع حریم فضای شخصی با توجه به پیش زمینه های ذهنی افراد مشخص میگردد. این محدوده با توجه به ادراکات و شناختی که از محیط دریافت میشود، شکل میگیرد. پس در نهایت این حواس پنجگانه ماست که به ما اطلاعات کافی جهت تعرض به فضای شخصی و یا غیر آن را میدهد . در این پژوهش ما با هدف یافتن میزان اهمیت و تاثیر گذاری حواس پنجگانه در تشخیص مرزهای فضای شخصی پرداخته و با ذکر مثال هایی از واقعیت های موجود، به بررسی و آنالیز این مفاهیم میپردازیم. در ابتدا با بررسی تعاریف روانشناسانه در محدوده فضای شخصی و شناخت صحیح از آن، به صورت موردی به تک تک حواس پرداخته و با بهره گیری از روش تحقیق تجربی و شبه تجری ، به بررسی وقایع پرداخته و ضمن بررسی استثنائات و موارد خاص، به میزان کارآمدی شاخص ها و ضوابط حاکم بر این حوزه میپردازیم. در انتها نیز با استفاده از روش مطالعه تطبیقی به اهمیت شناخت و کاربرد حواس پنجگانه در شکل گیری محدوده فضای شخصی میپردازیم. در این تحقیق، مشخص میگردد، دخالت مفاهیمی چون فرهنگ بومی، اقلیم، جنسیت، محیط اطراف و … که از طریق حواس قابل دریافت میباشند، بسیار حائز اهمیت میباشد.