سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: دومین همایش علمی سراسری دانشجویی جغرافیا

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

اعظم فاخری – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه پیام نور سار

چکیده:

امروزه بافت قدیمی شهرها به دلیل بافت سنتی، فرسودگی واحدهای مسکونی، عدم سهولت دسترسی، ضعف زیرساخت ها،مشکلات زیست محیطی و.. مسیر رکود و عقب ماندگی را طی می کنند. برای رفع مشکلات اینگونه بافتها، طرح هایی در قالب مرمت، بازسازی، نوسازی، احیاء و بهسازی در زمینه های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و کالبدی در کشورهای مختلف تهیه و اجرا شده است. شیوه برخورد با این بافت ها متأثر از دیدگاه های فلسفی، در شهرسازی متفاوت بوده است. در دهه های اخیر، احیاء بافت های قدیمی و فرسوده شهرها و اعیان سازی به همراه حفظ و احیاء شهر قدیمی و هماهنگی بین بافت جدید و قدیمی با تأکید بر هنجارها و ارزش های اجتماعی شدیدا مورد توجه قرار گرفته است. طرح های بهسازی، نوسازی، احیاء محلات مسکونی بافت های فرسوده براساس مطالعات اقتصادی، اجتماعی و کالبدی با بهره گیری ازنظریات و الگوهای مختلف تهیه می شود. در این مقاله برآنیم تا با استفاده از روش تحلیلی و به بررسی نحوه احیا و نوسازی بافتهای فرسوده در مطالعه موردی GIS توصیفی و به کارگیری روش های آماری و مدلینگ در نرم افزار محله اهراب شهر تبریز بپردازیم. همچنین برآنیم تا به ارائه راهکارهای مناسب استفاده دوباره و بهینه از قطعات زمین در این بافتها پرداخته و الگوی مناسب تامین مسکن را با استفاده از ارائه طرحهایی ارائه نمائیم. جهت انجام این پژوهش ۲۷۰ پرسش نامه در دو گروه بهسازی و نوسازی تهیه و پر شده است ( ۱۶۰ مورد از واحدهای فرسوده، ۱۱۰ مورد از واحدهایی که اخیرا نوسازی شده اند) و اطلاعات پس از جمع آوری و تحلیل در راستای ارائه رویکرد مناسب تامین مسکن در بافتهای فرسوده پردازش شده است و در نهایت راهکارهای مناسب جهت احیا و نوسازی بخش مورد مطالعه با توجه به مسکن مورد نیاز منطقه و گسترش سیاست های عمودسازی در این منطقه ارائه شده است.