سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: چهارمین همایش مشترک انجمن مهندسین متالورژی و جامعه علمی ریخته گری ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

عبداله حاج علیلو – مربی دانشکده مهندسی مواد ،دانشگاه آزاد اسلامی واحد خامنه
مهرداد عباسی – استادیار، دانشکده مهندسی مواد،دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج
کاظم جوادی – دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی مواد ،دانشگاه آزاد اسلامی واح

چکیده:

در این تحقیق از ستنز مکانوشیمایی Al ، کربن و TiO2 برای تولید نانو کامپوزیت TiC-Al2O3 و برای تولید نانو کامپوزیت TiC-SiO2 با استفاده از روتیل به عنوان یک ماده اولیه ارزان قیمت ، سیلیسیم و کربن از روش MASHS استفاده شد. مخلوط اولیه با نسبت استکیو متری به مدت های ۶۰ساعت آسیا کاری شدند. پس از ۶۰ ساعت آسیا کاری ، نتایج XRD نشان داد در نمونه هایی که از دوده به عنوان منبع کربن استفاده شد فقط پیک های مربوط به فاز آمورف TiC و در نمونه هایی که از گرافیت به عنوان منبع کربن استفاده شد، نانو کامپوزیت TiC-Al2O3 در نمودار پراش پرتو ایکس مشاهده گردید. پس از آنیل کردن نانو کامپوزیت TiC-Al2O3 در دمای ۱۲۰۰ درجه سانتیگراد مشاهده شد که هیچ گونه تغییر فازی در ساختار بوجود نیامده و اندازه دانه ها در مقیاس نانو باقی ماندند. اما هنگامی که از سیلیسیم برای احیاء روتیل (TiO2) استفاده شد نتایج نشان داد که پس از ۶۰ ساعت آسیا کاری ، منبع کربن(گرافیت و دوده) تقریبا تاثیر یکسانی داشته است. اما هنگامی که از گرافیت به عنوان منبع کربن استفاده شد، سنتز نانو کامپوزیت TiC-SiO2 در نمونه های ۶۰ ساعت آسیاکاری شده در دمای ۹۰۰ درجه سانتیگراد صورت گرفت ولی زمانی که از دوده به عنوان منبع کربن استفاده گردید پس از ۶۰ ساعت آسیاکاری و سنتز در دمای ۱۲۰۰ درجه سانتیگراد پیک های SiO2 وTiC به همراه Ti در نمودار پراش پرتو ایکس مشاهده گردید.