سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: دومین همایش علمی سراسری دانشجویی جغرافیا

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

زهرا جهانشاد – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا وبرنامه ریزی شهری دانشگاه پیام نور تهر

چکیده:

همزمان با رشد افقی شهر تهران وگسترش شبکه های ترافیکی و واحدهای سکونتی، معضلات وآلودگی های شهری نیز افزایش می یابد این مسئله در کنار کمبود سرانه فضای سبز و تصاعد قیمت زمین در سال های اخیر، باعث شده است تا زیرساخت های لازم جهت احداث فضاها، سطوح و بدنههای سبز نیز کاهش یابد. کمبود فضاهای لازم جهت احداث پارکها و بوستانهای شهری، معماران را به یافتن گزینه های دیگری سوق داده است که باکمترین فضای اشغال شده بتوانند بیشترین بهره گیری زیست محیطی را به دست آورند، جنبه زیباشناسی از دیگر اهداف این طرح می باشد همانگونه که در دوران کهن بینالنهرین و بابل این تکنیک باعث شده بود که مردم از وجود چنین باغ سبزهائی لذت ببرند، ما امروز شاهد جنبه زیباشناسی آن در بعضی از شهرها در ایران مانند شهر ماسوله گیلان و شهر شیراز هستیم که هرساله تعداد زیادی ازگردشگران را جذب مینمایند. پائین بودن سرانه فضای سبز درایران که بسیار پائینتر از سرانه بین المللی است باعث شده است که برخی از طراحان به فکر اجرای این تکنیک برآیند. ایجاد ریه تنفسی برای شهرهای بزرگ و صنعتی چون تهران از دیگر اهداف اجرای این تکنیک می باشد. اجرای این طرح از روش های متعددی امکان پذیر است ازجمله داربست سبز که به عنوان یکی از گزینه های برتر دراینزمینه می باشدکه با داشتن قابلیت ها ی منحصر به فرد توانسته است تحولی جدی در باغ سازی و ایجاد پوششهای سبز عمودی در شهرها به وجود آورد. دراین مقاله سعی شده است از پیشینه باغ سبز عمودی درساختمان اداری افسانه های آنتیلیاکه به سفارش موکش آمبائی توسط شرکت پرکینز و ویل که به صورت برجی بلند برفراز شهر بمبئی است اشاراتی شود و همچنین در این مقاله از تاثیر این تکنیک برتنظیم شرایط اقلیمی و قابلیت ها ومعایب پوشش سبزونحوه اجرای آن از طریق داربست یاروش سنتی وچگونگی اجرای طرح ودرنظرگرفتن شرایط اجرای آن وهمچنین طراحی سامانه داربست وارزیابی فشار باد و وزن شبنم و باران و برف و سیستم پرورش گیاهان و انواع گیاهان به لحاظ نوع رشد، مواردی ذکر شده است. درانتهای مقاله از طرح های موفق و نمونه موردی به مواردی اشاره شده، نتیجه اینکه ضرورت طراحی و ایجاد اندامهای سبز و زیستی برای شهری مانند تهران بسیار ضروری به نظر می رسد،این امر با افزایش روزافزون تعداد منابعآلوده کننده در مقابل توسعه نیافتگی زیرساخت های مربوطه امری اجتناب ناپذیر است در صورتیکه بتوان اجرای این طرح را جهت ساختمانهایی که در شرف پروانه تخریب و نوسازی هستند اجباری نمود نه تنها دربهبود منظر شهری وروح و روان شهروندان تاثیر به سزایی دارد بلکه باعث کاهش آلودگی و آلاینده های شهری خواهد شد و درنتیجه ما شاهد شهری خوب، زیبا و دلپذیر خواهیم بود.