مقاله اثر ۱۹ هفته تمرین های بدنی بر مقاومت انسولینی و پروتئین واکنش گر C با حساسیت بالا در زنان چاق و غیر چاق که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در دی ۱۳۹۱ در مجله غدد درون ریز و متابولیسم ایران از صفحه ۴۳۷ تا ۴۴۴ منتشر شده است.
نام: اثر ۱۹ هفته تمرین های بدنی بر مقاومت انسولینی و پروتئین واکنش گر C با حساسیت بالا در زنان چاق و غیر چاق
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله چاقی
مقاله تمرین های بدنی
مقاله مقاومت انسولینی
مقاله hs-CRP
مقاله زنان میانسال

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مهربانی جواد
جناب آقای / سرکار خانم: عظیمی رشتی بیتا
جناب آقای / سرکار خانم: خسروی عابدین
جناب آقای / سرکار خانم: مهربانی فهیمه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: تمرین های بدنی منظم در بهبود اختلالات متابولیک، بیماری های قلبی – عروقی و شاخص های التهابی نقش موثری دارد. در پژوهش حاضر اثر ۱۹ هفته برنامه تمرینی بر پروتئین واکنش گر C با حساسیت بالا (hs-CRP) و مقاومت انسولینی زنان چاق و غیر چاق میان سال بررسی گردید.
مواد و روش ها: ۲۴ زن میان سال غیرفعال با میانگین و انحراف معیار سن ۱۰٫۶±۴۳٫۳ سال به طور تصادفی از بین افراد داوطلب انتخاب شدند. آزمودنی ها به دو گروه مساوی چاق (کیلوگرم بر مترمربع ۴٫۸±۳۲٫۷=نمایه توده بدن) و غیر چاق (کیلوگرم بر مترمربع ۱٫۳±۲۴٫۳=نمایه توده بدن) تقسیم شدند. برنامه تمرینی شامل ۱۹ هفته تمرین های بدنی هوازی و مقاومتی بود که آزمودنی ها ۳ جلسه در هفته با شدت ۸۰-۶۰% بیشینه ضربان قلب و در هر جلسه بین ۷۵-۶۰ دقیقه اجرا می کردند.
یافته ها: پس از ۱۹ هفته، نمایه توده بدن، درصد چربی بدن و سطح hs-CRP سرم در هر دو گروه کاهش و بیشینه اکسیژن مصرفی افزایش معنی داری پیدا کرد (۰٫۰۵>P) و این کاهش در گروه چاق نسبت به غیر چاق قابل توجه تر بود. شاخص مقاومت انسولینی به طور معنی داری در هر دو گروه کاهش یافته بود (۰٫۰۵>P). تغییر معنی داری در مقدار WBC، کلسترول – HDL و کلسترول – LDL دو گروه دیده نشد.
نتیجه گیری: به طور کلی می توان عنوان نمود تغییرات مشاهده شده در مقاومت انسولینی و hs-CRP، به احتمال زیاد به دلیل بهبود ترکیب بدن، زمان نسبی طولانی تمرین ها و ویژگی ضد التهابی فعالیت بدنی منظم بوده است.