مقاله اثر گیاه ابوخلسا و بومادران بر روی لیشمانیا ماژور در شرایط آزمایشگاهی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۱ در مجله دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی از صفحه ۳۲۹ تا ۳۳۴ منتشر شده است.
نام: اثر گیاه ابوخلسا و بومادران بر روی لیشمانیا ماژور در شرایط آزمایشگاهی
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله گیاه ابوخلسا
مقاله گیاه بومادران
مقاله لیشمانیا
مقاله invitro

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سوزنگر نرگس
جناب آقای / سرکار خانم: جدی فرهاد
جناب آقای / سرکار خانم: رائقی صابر
جناب آقای / سرکار خانم: خرمی سلیمان
جناب آقای / سرکار خانم: ارزمانی کوروش

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: تک یاخته لیشمانیا عامل بیماری سالک و کالاآزار با انتشار جهانی است. تظاهرات بالینی لیشمانیازیس در انسان از بثورات جلدی تا بیماری احشایی متغیر می باشد. تلاش برای دستیابی به اشکال دارویی جدید که بتواند ضمن درمان سریع زخم ها با کم ترین عوارض جانبی و مقاومت ادامه دارد. با توجه به اینکه مصرف داروهای صناعی با عوارض جانبی مختلفی همراه است، لذا استفاده از گیاهان دارویی مانند ابوخلسا و بومادران که در این مطالعه مورد استفاده قرار گرفته است در درمان بیماریها اهمیت پیدا می کند.
مواد و روش کار: در لوله های حاوی محیط کشت، تعداد ۱۰۶ انگل لیشمانیا (معادل ۰٫۵ cc انگل) و ۰٫۵ cc از رقت های مشخص عصاره گیاه ابوخلسا و بومادران بصورت جداگانه اضافه شد. سپس تمام لوله های فوق را به انکوباتور منتقل شده و میزان زنده بودن انگل در زمان های مشخص مورد بررسی قرار گرفت.
یافته ها: نتایج نشان داد روند کاهشی معنی داری در تعداد انگل های لیشمانیا بر حسب زمان وجود دارد که بعلت تاثیر عصاره بوده است. و در بررسی اثر غلظت های مختلف عصاره ابوخلسا بر روی انگل لیشمانیا در مقایسه با محیط شاهد مشخص گردید. تمامی غلظت های مورد بررسی این عصاره باعث کاهش تعداد انگل های لیشمانیا شده است.
نتیجه گیری: عصاره ابوخلسا را می توان در تحقیقات بر روی انگل لیشمانیا و گسترش داروهای گیاهی بکار برد.