سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی راهبردهای دستیابی به کشاورزی پایدار

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

علی اصغر مومنی – دانشجوی کارشناسی ارشد علوم خاک ، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی سا
محمدعلی بهمنیار – دانشیار گروه علوم خاک، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
همت اله پیردشتی – دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، پژوهشکده برنج و مرکبات،دانشگاه عل

چکیده:

بدلیل مصرف کودهای شیمیایی، اثرات زیستمحیطی متعددی از جمله انواع آلودگی های آب و خاک و مشکلاتی در خصوص سلامتی انسان و دیگر موجودات زنده به وجود آمد. در این راستا جهت بررسی کارایی مصرف جداگانه و تلفیقی کود سبز، دامی و بیولوژیک بر عملکرد و اجزای عملکرد گیاه ذرت (رقم سینگل کراس ۷۰۴ )، تحقیقی در سال ۱۳۸۸ به صورت کرتهای دوبار خردشده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار به اجرا درآمد. در این تحقیق عامل اصلی نوع کود سبز (در سه سطح شبدر، جو و بدون کود سبز) و برگشت بقایا به عنوان عامل فرعی در سه سطح (برداشت کامل، نصف برداشت و برگردان کامل) انجام گرفت. عامل فرعی فرعی نوع کود (شامل: ۱- شاهد یا بدون کود شیمیایی و آلی ۲- کود شیمیایی توصیه شدهNPK)نصفNPK کود دامی ( ۱۵ تن در هکتار) + نصف NPK کود بیولوژیک (نیتروکسین)+ نصف کود شیمیایی ۶- کود دامی+کود بیولوژیک نصفNPK کود + دامی+کود بیولوژیک) در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که کود سبز شبدر در مقایسه با گیاه جو و شاهد تمامی صفات بهجز تعداد ردیف دانه برتری معنیداری داشت.