سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی مباحث نوین در کشاورزی

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

مهری شرفی – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت دانشگاه شهرکرد

چکیده:

عناصری را که چگالی آن ها بیشتر از ۵g/cm3 باشد عناصر سنگین می نامند. طبق این تعریف کبالت به عنوان یک عنصر سنگین است. کبالت بر خلاف برخی دیگر از عناصر برای سلامتی انسان (در غلظت های کم) مضر نیست. کبالت همچنین باعث تشدید فرآیندهای نمو در گیاهان از جمله طویل شدن هیپوکوتیل و گسترش سطح برگ می شود. قرارگیری ب کالت در دسته بندی عناصر کم مصرف هنوز در ابهام می باشد بدین صورت که کبالت در غلظت های کم سبب افزایش در شاخص های رشد گیاهان می شود و در غلظت های بالا نظیر دیگر عناصر سنگین سبب مسومیت و کاهش در فرآیندهای فیزیولوژیکی و متابولیکی می شود. به منظور بررسی سطوح مخ ل تف کبالت بر گیاه لوبیا چیتی (تلاش) آزمایشی در قالب طرح گلخانه با ۵ تکرار و ۶ تیمار ( ۰ و ۱۰ و ۵۰ و ۱۰۰ و ۲۰۰ و ۴۰۰ میلی گرم بر کیلوگرم) در دانشگاه شهرکرد اجرا شد . و در پایان مرحله بلوغ فیزیولوژیکی از برگ های میانی میزان کلروفیل به روش لیختنتالر و ولبورن ( ۱۹۸۳ ) مورد اندازه گیری قرار گرفت. سپس بوته ها از محل طوقه قطع گردید و طول ساقه و طول ریشه بوته ها با خط کش محاسبه شد . بعد از انتقال بوته ها به آزمایشگاه وزن تر بوته ها تعیین و سپس ساقه و ریشه به صورت جداگانه در پاکت های کاغذی قرار گرفته و در آون به مدت ۴۸ ساعت قرار داده شدند و وزن خشک آن ها به دست آمد. نتایج نشان داد که در تیمار ۲ آزمایشی یعنی غلظت ۱۰ میل یگرم کبالت بر کیلوگرم تمام شاخ صهای رشد افزایش یافتند (۰/۰۵>p) میزان تراکم کلروفیل a و کلروفیل b نیز در غلظت ۱۰ میلی گرم کبالت بر کیلوگرم افزایش یافت . تفاوت معنی دار در شاخص های طول ریشه، طول ساقه، وزنهای تر و خشک اندم ها در غلظت های بالای کبالت یعنی در تیمارهای ۵ و ۶ (۲۰۰ و ۴۰۰ میلی گرم کبالت بر کیلوگرم خاک) نسبت به شاهد مشاهده شده است.