مقاله اثر یک دوره تمرین منتخب (هوازی و قدرتی) بر برخی سایتوکاین ها در بیماران مرد و زن مبتلا به MS که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۰ در علوم زیستی ورزشی (حرکت) از صفحه ۵ تا ۲۳ منتشر شده است.
نام: اثر یک دوره تمرین منتخب (هوازی و قدرتی) بر برخی سایتوکاین ها در بیماران مرد و زن مبتلا به MS
این مقاله دارای ۱۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تمرین منتخب
مقاله جنسیت
مقاله TNFα ،IFNγ ،IL-10 ،hs-CRP
مقاله بیماری MS

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مقصودی نسرین
جناب آقای / سرکار خانم: خسروی نیکو
جناب آقای / سرکار خانم: رواسی علی اصغر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
با توجه به تاثیرات مثبت فعالیت بدنی در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس (MS) و تفاوت جنسی در میزان ابتلا و الگوی پیدایش بیماری، هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی اثر ۸ هفته تمرین منتخب بر برخی سایتوکاین ها (TNFa، IFNg، IL-10، hs-CRP) در بیماران مرد و زن مبتلا به MS بود. به این منظور ۳۵ بیمار زن و مرد مبتلا به MS با EDSS<4 به صورت داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند که از این تعداد ۲۹ نفر شامل ۹ زن با میانگین و انحراف معیار سنی  34.3±۵٫۹سال، قد  160.4±۵٫۸سانتی متر، وزن  65.2±۸٫۸کیلوگرم و ۸ مرد با میانگین سنی  32.7±۶٫۰۱سال، قد  176.3±۹سانتی متر، وزن  70.8±۷٫۶کیلوگرم در گروه تجربی و ۷ زن با میانگین و انحراف معیار سنی  34±۴٫۶سال، قد۱۶۶٫۴±۱۳  سانتی متر، وزن۶۸٫۴±۲٫۶  کیلوگرم و ۵ مرد با میانگین سنی۲۶٫۲±۳٫۱  سال، قد ۱۶۹٫۴±۹٫۷ سانتی متر و وزن  65.2±۱۳کیلوگرم در گروه کنترل پژوهش را کامل کردند. برنامه ۸ هفته تمرینات منتخب شامل تمرین هوازی، قدرتی و کششی بود که ۳ روز غیرمتوالی در هفته انجام گرفت. متغیرهای مورد اندازه گیری شامل سایتوکاین های TNFa، IFNg، IL-10، hs-CRP، آزمون ۶ دقیقه پیاده روی و آزمون IRM بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS (ویرایش ۱۶) و آمار توصیفی، تحلیل واریانس سه طرفه، تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی توکی در سطح معناداری  P£۰٫۰۵تجزیه و تحلیل شد. یافته های پژوهش نشان داد IL-10 در زنان و مردان گروه تجربی کاهش معنادار داشت (P=0.02). متغیر IFNg در هر دو گروه کنترل و تجربی در زنان و مردان کاهش یافت، اما بین گروه ها تفاوت معناداری مشاهده نشد (P=0.1). TNFa در زنان بعد از تمرینات به صورت معناداری کاهش یافت (P=0.04 ولی در مردان تغییرات معنادار نبود. تغییرات متغیر hs-CRP در دو گروه تجربی و کنترل، هم برای زنان و هم مردان، معنی دار نبود (P=0.09). نتایج نشان داد این تمرینات ناتوانی های بیماران MSرا بهبود می بخشد و در بیماران زن نسبت به مردان مبتلا تغییرات آشکارتری را در سایتوکاین ها ایجاد می کند.