سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین همایش ملی علوم و تکنولوژی بذر

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

رهرا السادات علوی – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت دانشگاه شهید چمران اهواز
حبیب اله روشنفکر – عضو هیئت علمی گروه زراعت دانشگاه شهید چمران اهواز
پیمان حسیبی – عضو هیئت علمی گروه زراعت دانشگاه شهید چمران اهواز
موسی مسکر باشی – عضو هیئت علمی گروه زراعت دانشگاه شهید چمران اهواز

چکیده:

جوانه زنی و استقرار مطلوب گیاه یکی از مهمترین مشکلات کشاورزان در مناطق خشک و نیمه خشک می باشد. پیش تیمار بذر به عنوان یک راهکار جهت افزایش استقرار گیاه به ویژه در شرایط نامطلوب مطرح است. به منظور ارزیابی اثرات اسموپرایمینگ و هیدروپرایمینگ بر درصد و سرعت جوانه زنی بذور ژنوتیپ های چغندر قند تنش شوری آزمایشی در سال ۱۳۹۰ در آزمایشگاه تکنولوژی بذر در دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید چمران اهواز انجام شد. نوع این ازمایش فاکتوریل در قالب طرح کامل تصادفی با ۳ تکرار بود. فاکتور او شامل ۳ ژنوتیپ چغندر قند ( جلگه IC و BR1) و فاکتور دوم شامل ۵ تیمار پرایمینگ شامل نیترات پتاسیم ۰/۵ درصد، نیترات پتاسیم ۱ درصد، نیترات پتاسیم ۲ درصد، هیدروپرایمینگ و شاهد ( بدون پرایمینگ) و فاکتور سوم شامل سطوح شوری ۱۰۰ و ۲۰۰ میلی مولار بود. نتایج نشان داد که با افزایش سطح شوری، هر سه رقم ردصد جوانه زنی کم تری نشان دادند. در هر دو سطح شوری، رقم BR1 نسبت به ارقام دیگر درصد و سرعت جوانه زنی بیشتری در پی داشت. اسموپرایمینگ با نیترات پتاسیم ۱% در سطح شوری ۱۰۰ میلی مولار و هیدروپرایمینگ رد سطح شوری بالاتر ( ۲۰۰ میلی مولار) نسبت به شاهد و دیگر تیمارهای پرایمینگ بیشترین درصد و سرعت جوانه زنی را در پی داشتند.