سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی دستاوردهای نوین در زراعت

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

فرزانه غمخوار – دانشجوی کارشناسی ارشد و عضو هیئت علمی گروه باغبانی دانشگاه آزاد اسلام
ابوالقاسم حسن پور – عضاء هیئت علمی موسسه گیاهپزشکی و مرکز تحقیقات کشاورزی صفی آباد دزفول
سعید باقری – دانشجوی کارشناسی ارشد و عضو هیئت علمی گروه باغبانی دانشگاه آزاد اسلام
عبدالحسین محمدی – دانشجوی کارشناسی ارشد و عضو هیئت علمی گروه باغبانی دانشگاه آزاد اسلام

چکیده:

به منظور بررسی اثرات نوع ترکیب و حجم بستر کشت نشاء بر میزان استقرار گیاه هندوانه در مزرعه، پژوهشی در قالب یک طرح بلوک های کامل تصادفی در چهار تکرار انجام شد. تیمارها شامل نوع ترکیب بستر کشت (پیت ماس، کوکوپیت و مخلوطی از پیت ماس و کوکوپیت) و نوع سینی کشت نشاء (سینی ۵۴ سلولی به حجم ۷۰ سیسی، ۷۰ سلولی به حجم ۵۰ سیسی و ۱۰۵ سلولی به حجم ۳۰ سیسی) و کشت مستقیم بذر بود. نتایج آزمون دانکن نشان داد که بیشترین درصد استقرار نشاء مربوط به هندوانههای تولید شده در سینیهای ۱۰۵ سلولی حاوی پیت ماس+کوکوپیت و کمترین آن مربوط به هندوانههای تولید شده در سینی های ۵۴ سلولی حاوی کوکوپیت بود. در روش کشت نشایی میوه زودرس تر از کشت مستقیم بود. به طور کلی استفاده از روش نشاء کاری در سینیهایی با حجم سلولی ۳۵ تا ۴۵ سیسی و بهرهگیری از محیط کشت مخلوط پیت ماس و کوکوپیت مناسبتر از روش کشت مستقیم بذر میباشد. متوسط وزن میوه در روش نشایی بیشتر از کشت مستقیم بود. میزان عملکرد در نشاء های تولید شده در سینی ۷۰ سلولی حاوی پیت ماس بیشتر از شاهد بود.