سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی مدیریت بحران، زلزله و آسیب پذیری اماکن و شریانهای حیاتی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

صالح ملک پور – کارشناسارشد مهندسی زلزله، سازمان مدیریتبحران کشور

چکیده:

درچند دهه اخیر، مقاومسازی سازهها و افزایش مقاومت و انعطافپذیری آنها در برابر نیروهای زلزله مطرح شده است. اکثر سازههای با اهمیت زیاد در کشور ما که براساسآئیننامههای قبلی زلزله طرح شدهاند فاقد شرطهای کافی برای تامین عملکرد، طبق اسناد دستورالعمل بهسازی لرزهای ساختمانهای موجود (نشریه شماره ۳۶۰ ) میباشد. با توجه به اینکه خرابی سازههای با اهمیت زیاد باعث خسارت جانی زیادی میگردد، مقاوم- سازی اینگونه از سازهها باید در اولویت کار قرار گیرد. بهکارگیری راهکارهای مناسبجهتبهینهتر کردن طرح نهایی و انجام محاسبات دقیق به منظور استفاده حداکثر ظرفیت بالقوه سازه موجود و جدید به عنوان مهمترین هدف در ارائهی طرح بهسازی مدنظر میباشد و بایستی سعی کرد با افزایشکار محاسباتی و مطالعاتی، هزینه و دقت طرح بهسازی را به حداقل رساند. در این مقاله بهسازی ساختمان مدرسه سه طبقه فولادی براساس دستورالعمل بهسازی، بررسی شده است. از اینرو با انجام تحلیل استاتیکی غیرخطی در مرحلهی مطالعات بهسازی نهایی و مدلسازی سازه و فونداسیون به صورت همزمان در این مسیر گامهای اساسی برداشته شده است. در این مقاله همچنین اثرات میانقابها در مدل تحلیلی و ارزیابی تیرها و ستونهای اطرافمیانقاب بررسی شده استو نتایج قابل توجهی بدستآمده است. نتایج بررسی میانقابهای موجود در راستای طولی عدم تاثیر منفی این اعضا بر سازهی بهسازی شده را نشان میدهد. سختی اولیه میانقابها باعث میگردد تا مهاربندهای موجود در راستای طولی دیرتر به حد ایمنی جانی برسند