سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: نخستین همایش ملی دستاوردهای جدید علمی در توسعه ورزش و تربیت بدنی

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

فاطیما غفاریان – دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری، دانشکده پزشکی، گروه فیزیولوژی ورزشی
پروین فرزانگی – دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری، دانشکده پزشکی، گروه فیزیولوژی ورزشی
رزیتا فتحی – دانشگاه مازندران؛ دانشکده تربی بدنی و علو ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزش
عباس قنبری نیاکی –

چکیده:

بررسی تاثیر مصرف عصاره مگنولیا در تعامل با تمرین استقامتی بر سطوح استتراحتی اینترلتوکین -۶ TAC و گلیکتوژن کبتدی می باشد. . ۲۱ سر موش صحرایی نر )۸-۶هاته ای و ۱۲/۷۳۳±۱۴۲/۱۹ گر ( به طور تصادفی به ۲ گروه کنترل )مصرف دارونما تجربی اول )مصرف دارونما همراه با تمرین استقامتی( و تجربی دو )مصترف مگنولیتا همتراه بتا تمترین استتقامتی ( تقسیم شدند .گروه های تمرینی به مدت ۷ هاته ) ۹روز در هاته، به مدت ۷۰ دقیقه و با سرعت ۲۹ متر در دقیقته ( به تمرین پرداختند . عصاره ی مگنولیا به مدت ۹ هاته از طریق گاواژ به آزمودنی ها خورانده شد . ۷۲ساعت پس از آخرین جلسته تمرینتی و پس از ۴ ساعتناشتایی، موش ها بیهوش شده و باف برداری انجا شد. یافته ها: افزایش معناداری در سطوح استراحتی اینترلوکین ۷ گروه جربتی – اول نسب به گروه کنترل مشاهده شد و در گروه تجربی دو این متغیر تمایل بته کتاهش داشت کته از نظتر آمتاری معنتادار نبتود . سطوح گلیکوژن و TAC کبدی در گروه تجربی دو افزایش معناداری را نشان داد در حالی که این دو متغیر در گروه تجربی اولتمایل به کاهش داش که این مقادیر نیز از لحاظ آماری معنی دار نبود. نتیجه گیری: یافته های پژوهش حاضر حاکی از آن است که مصرف عصاره مگنولیا به همراه تمرین استقامتی می تواند با افزایش ظرفی آنتی اکسیدانی و ذخایر گلیکوژنی کبد، نقتش حمایتی در برابر عوامل اکسایشی و التهابی داشته باشد.