سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: ششمین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

مرتضی بسطامی – استادیار، پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله واستادیار
حسین تاجمیرریاحی – استادیار،گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی ومهندسی، دانشگاه اصفهان
علی پورعابدین – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی زلزله، گروه عمران، دانشکده مهندسی، دا

چکیده:

دستگاه پله ۱ عضوی است که نقش بسزائی در رفتار سازه، خصوصاً رفتار لرزه ای آن در زمان زلزله ایفا می کند و این امری است که در زلزله های گذشته ایران و جهان ملاحظه شده است. به عنوان نمونه برخی از ساختمانها در زلزله بم رفتار نسبتا مناسبی از خود نشان دادند، اما دچار گسیختگی های وسیع در قسمت پلکان خود شدند و بطور مستقیم یا غیر مستقیم منجر به تلفات چشمگیری شدند. اهمیت این قسمت ازساختمان در زمان زلزله بسیارمشهود می شود زیرا حین وقوع زلزله و پس از آن ساکنین قادر به استفاده از آسانسور جهت تخلیه طبقات نیستند، چرا که به احتمال قوی آسانسور قادر به سرویس دهی نیست و حتی اگر هم قابل استفاده باشد، نباید از آن استفاده کرد. لذا سیستم پله تنها عنصر ارتباطی میان طبقات و به نوعی تنها وسیله فرار ساکنین وحشت زده ساختمان برای فرار از درون آن است. عدم بررسی دقیق رفتار پله و حتی مدل سازی آن در زمان محاسبات سازه ای توسط مهندسین محاسب کشورمان نکته ای قابل تامل می باشد که البته این امر جز در چند کشور که قوانین و مقررات ساختمانی، محاسب را مجبور به مدل سازی سیستم پله ویا در نظر گرفتن اثرات آن می کنند، در بسیاری از کشورهای دیگر هم رواج دارد. بامقایسه پریودموداول سازهوهمچنین تغییرمکان سازه درمدل باپله وبدون پله مشخص گردید تفاوت قابل ملاحظه ای در سختی این دونسبت به هم وجوددارد. این تفاوت درسختی دومدل، اثربسزائی درپارامترهای طراحی نیز می گذارد