سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

فاطمه حسن زاده – دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه باغبانی، دانشکده علوم کشاورزی و منابع طب
رضا صالحی – استادیار گروه مهندسی علوم باغبانی و فضای سبز، پردیس کشاورزی و منابع طب
عبدالکریم کاشی – استاد گروه مهندسی علوم باغبانی و فضای سبز، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی

چکیده:

در تحقیقی با شرایط گلخانه ای تحت سیستم هیدروپونیک در سال ۱۳۸۹ ، اثر چهار نوع محلول غذایی روی رشد رویشی دو رقم ریحان سبز و بنفش مورد مطالعه قرار گرفت. محلول غذایی پایه، محلول هوگلند بود که تغییراتی در غلظت سه عنصر اصلی نیترو ژن، پتاسیم و کلسیم در آن اعمال گردید: محلول ۱ (نیتروژن = ۲۱۰ ، پتاسیم = ۲۷۵ و کلسیم = ۱۸۰ پی پی ام)، محلول ۲ (نیتروژن = ۲۴۰ ، پتاسیم = ۳۰۵ و کلسیم = ۲۱۰ پی پی ام)، محلول ۳ (نیتروژن = ۱۸۰ ، پتاسیم = ۲۴۵ و کلسیم = ۱۵۰ پی پی ام)، محلول ۴ (نیتروژن = ۱۵۰ ، پتاسیم = ۲۱۵ و کلسیم = ۱۲۰ پی پی ام). گیاهان در تیمارهای مختلف روزانه بطور مرتب محلول دهی می شدند. در طول دوره رشد و نمو گیاهان، چهار برداشت در فواصل زمانی معین انجام گرفت و صفات رویشی همچون ارتفاع گیاه، تعداد برگ، تعداد شاخه جانبی، عملکرد پیکره رویشی و درصد ماده خشک بخش هوایی گیاه اندازه گیری گردید. مطابق با نتایج تغییر دادن غلظت عناصر مذکور توانست تفاوت های معنی داری را روی صفات مورد ارزیابی ایجاد نماید. متوسط ارتفاع بوته و تعداد شاخه جانبی در برداشت های مختلف در محلول غذایی سوم بیشتر از دیگر محلول ها بود. این در حالیست که در مورد صفت ارتفاع بوته بجز در برداشت اول، تفاوت معنی داری بین دو رقم ریحان مشاهده نشد ولی تعداد شاخه جانبی ریحان سبز بیشتر از بنفش بود. بیشترین عملکرد تک بوته (۲/۴۲۰ کیلوگرم) به محلول ۲ و کمترین آن (۱/۴۲۲ کیلوگرم) به محلول ۱ اختصاص داشت. همچنین عملکرد تک بوته ریحان سبز بیشتر از ریحان بنفش بود.