مقاله اثر محافظتی کورکومین بر هورمون های موثر بر فرآیند اسپرماتوژنز و شکست مولکولی DNA تابش یافته توسط پرتو گاما در موش صحرایی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۳ در زیست شناسی جانوری از صفحه ۲۵ تا ۳۶ منتشر شده است.
نام: اثر محافظتی کورکومین بر هورمون های موثر بر فرآیند اسپرماتوژنز و شکست مولکولی DNA تابش یافته توسط پرتو گاما در موش صحرایی
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کورکومین
مقاله پرتو گاما
مقاله فرایند اسپرماتوژنز
مقاله شکست DNA
مقاله موش صحرائی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حمزوی جهرمی زهرا
جناب آقای / سرکار خانم: ذوالقدری جهرمی سمانه
جناب آقای / سرکار خانم: حمایت خواه جهرمی وحید

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
پرتو درمانی یکی از مراحل درمانی سرطان است که سبب آسیب سلول های سالم بدن نیز می گردد. بدین منظور ترکیباتی با نام داروهای محافظ پرتوی قبل از تابش اشعه تجویز شده تا آسیب و مرگ ناشی از پرتوهای یونیزان را کاهش دهند. کورکومین بعنوان یک ترکیب آنتی اکسیدانی شناخته شده است. هدف از مطالعه حاضر، بررسی اثر محافظتی کورکومین بر تغییرات هورمونی موثر در اسپرماتوژنز و شکست مولکولی DNA ناشی از پرتودهی گاما می باشد. تعداد ۷۰ راس موش صحرایی بالغ نر نژاد ویستار به ۱۰ گروه شامل: کنترل (بدون هرگونه عملیات)، شاهد (دریافت روغن زیتون)، تجربی۱ (دریافت حداکثر کورکومین با دوز ۱۰۰ میلی گرم بر میلی لیتر)، تجربی ۲ (دریافت متوسط کورکومین با دوز ۵۰ میلی گرم بر میلی لیتر)، تجربی۳ (دریافت حداقل کورکومین با دوز ۲۵ میلی گرم بر میلی لیتر)، تجربی۴ (دریافت حداکثر کورکومین+ اشعه با همان دوز حداکثر)، تجربی۵ (دریافت متوسط کورکومین+ اشعه با همان دوز متوسط)، تجربی۶ (دریافت حداقل کورکومین+ اشعه با همان دوز حداقل)، تجربی۷ (دریافت حلال+ اشعه)، تجربی۸ (دریافت اشعه) تقسیم شدند. همه حیوانات داروها را به مدت ۱۵ روز و به روش درون صفاقی دریافت کردند. سپس بعد از بیهوشی، عمل خونگیری از قلب و جداسازی سرم برای سنجش هورمون های LH و FSH و تستوسترون و جداسازی سلول مغز استخوان جهت بررسی شکست مولکول DNA صورت گرفت. جهت سنجش هورمونی از روش ELIZA و برای بررسی شکست مولکول DNA از الکتروفورز روی ژل آگاروز و با رنگ آمیزی اتیدیوم بروماید استفاده شد. آنالیز آماری بر اساس نرم افزار SPSS 15 و آنالیز داده ها توسط تست Duncan و ANOVA دوطرفه صورت گرفته است. نتایج نشان دادند که پرتودهی گاما با دوز ۲ سبب کاهش معنی دار غلظت سرمی هورمون تستوسترون و افزایش معنی دار هورمون LH و FSH در سطح p£۰٫۰۵ و ایجاد شکست های DNA در گروه های اشعه و حلال+ اشعه گردید. از طرفی تیمار با کورکومین باعث کاهش و تعدیل این تغییرات شده و روند اسپرماتوژنز و مولکول DNA وضعیتی نزدیک به حالت طبیعی را نشان دادند. به نظر می رسد کورکومین می تواند بعنوان محافظ پرتوی موثر بر تغییرات هورمونی در فرایند اسپرماتوژنز و شکست مولکولی DNA محسوب گردد.