سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

صاحبعلی بلندنظر – استادیار گروه علوم باغبانی دانشگاه تبریز
عیسی حکیمی نیا – دانشجوی سابق کارشناسی ارشد گروه علوم باغبانی دانشگاه تبریز

چکیده:

به منظور ارزیابی اثر قارچ میکوریز و کم آبیاری تنظیم شده در مراحل مختلف رشد پیاز خوراکی رقم قرمز آذرشهر بر عملکرد سوخ و کارآیی مصرف آب، آزمایشی گلدانی در سال ۱۳۸۸ اجرا شد. نشاهای از پیش تلقیح شده با دو گونه قارچ میکوریز Glomus versiforme و G.etunicatum و نشاهای غیرمیکوریزی به تعداد ۳ بوته در هر گلدان کاشته شد. گیاهان در معرض ۴ رژیم آبیاری در مراحل مختلف رشد پیاز خوراکی شامل رشد رویشی، تشکیل و رسیدن سوخ قرار گرفته و در هر مرحله گیاهان مقادیر متفاوتی آب براساس تبخیر و تعرق (ET) دریافت نمودند که تیمارهای آبیاری عبارت بودند از I1 (100 و ۱۰۰ و ۸۰% ET) و I2 (75 و ۱۰۰ و ۸۰% ET) و I3 (75 و ۷۵ و ۶۰% ET) و I4(75 و ۶۰ و ۸۰% ET) که اعدادبیانگر رژیم آبیاری در سه مرحله رشدی پیاز خوراکی است. بعد از رسیدن، پیازها برداشت و وزن تر و کارایی مصرف آب محاسبه شد. نتایج نشان داد بیشترین و کمترین عملکرد سوخ به ترتیب در پیازهای تلقیح شده با G.versiforme در رژیم آبیاری I1 و گیاهان شاهد در رژیم آبیاری I4به دست آمد در حالیکه بیشترین کارآیی مصرف آب در گیاهان میکوریزی در رژیم آبیاری I2 و کمترین آن در گیاهان شاهد در رژیم آبیاری I4 مشاهده شد.