سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین کنفرانس سراسری آبخیزداری و مدیریت منابع آب و خاک کشور

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

مهرداد نیکوی – استادیار گروه جنگلداری دانشکده منابع طبیعی دانشگاه گیلان
وحید غلامی – استادیار گروه مرتع و آبخیزداری دانشکده منابع طبیعی دانشگاه گیلان

چکیده:

افزایش جمعیت، توسعه جوامع شهری و گسترش فعالیت های انسانی در مناطق جنگلی حوزه خزری باعث تغییر کاربری این اراضی به نفع کشاورزی و مرتع داری گردیده است. گسترش راههای دسترسی به این مناطق همرراه براتوسعه مناطق مسکونی، کاهش سطح پوشش و افزایش رواناب و خطر سیلاب را بدنبال دارد. این مطالعه تلاش دارد تا به بررسی کمی اثرات فعالیت های انسانی در تخریب اراضی جنگلی، تغییرات کاربری اراضی و توسعه سطوح غیر قابل نفوذ و در نهایت اثر مجموعه این تغییرات در ایجاد رواناب و خطر سیلاب در حوزه آبخیز کسیلیان بپردازد. بره همین منظور از عکس های هوایی، نقشه های توپوگرافی ۰۰۰۵۱۱۱ ، نقشه های کاربری اراضی و تصاویر ماهواره ایو یک مدل بارش رواناب همراه با سیستم اطلاعات جغرافیایی )الحاقیره – HEC-GeoHMS ( و مردل هیدرولیک HEC-HMS استفاده گردید. برای ارائه مدل هیدرولوکیک از روش SCS استفاده گردید و مدل بهینه سازی شده با شش واقعه دیگر سیلاب اعتبار یابی شد. سپس تغییرات کاربری اراضری و همننرین توسرعه مناطق مسکونی وجاده ها در مدل هیدررولوکیک اعتباریابی شده وارد و اثرآنها در تشدید ایجاد رواناب و خطر سیلاب در طی چهل سال اخیر بطور کمی مورد بررسی قرار گرفت.