سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی بتن ایران

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

هرمز فامیلی – استادیار دانشکده عمران دانشگاه علم و صنعت ایران
محسن تدین – استادیار دانشکده عمران دانشگاه بوعلی سینا همدان
مسعود سیمین پور – کارشناس ارشد مهندسی مدیریت ساخت دانشگاه علم و صنعت ایران

چکیده:

استفاده از بخار آب درساخت قطعات پیش ساخته بتنی با توجه به مزیت های نسبی کاهش زمان عمل آوری، ضریب ایمنی بیشتر نسبت به روش های تسریع شده دیگر، سادگی روش و همچنین کاهش نسبی هزینه های تولید امروزه با استقبال بیشتری از سوی تولید کنندگان روبرو می باشد.با توجه به این رویکرد مطالعه، پیمایش و بررسی دوام این گونه قطعات از اهمیت ویژه ای برخوردار شده است. در این تحقیق ۴ نمونه شامل آزمونه های آزمایشگاهی و آزمونه های جداول سنتی در دماهای ۴۵، ۶۵ و ۷۵ درجه سانتیگراد و همچنین دمای استاندارد (۲۳سانتیگراد) ساخته و بلوغ کلیه نمونه ها معادل با سن نمونه عمل آمده در شرایط استاندارد محاسبه گردید. نمونه ها با یک طرح مخلوط یکسان با استفاده از سیمان پرتلند نوع ۲ و اسلامپ ۶۰-۹۰ میلیمتر با حداکثر اندازه سنگدانه ۲۰ میلیمتر، نسبت آب به سیمان ۰/۴۵ و همچنین میزان ۴۰۰ کیلوگرم سیمان در متر مکعب ساخته شدند. آزمایش نرخ جذب آب مویینه روی استوانه های آزمایشگاهی و مغزه های حاصل از جداول در سن ۲۸ روز و آزمایش مقاومت ویژه الکتریکی روی آزمونه های آزمایشگاهی در سنین ۷، ۲۸ و ۹۰ روز و همچنین روی جداول کامل در سنین ۷و ۲۸ روز انجام گرفت. در این تحقیق مشاهده شد نمونه هایی که در دمای کمتر از ۶۵ درجه سانتیگراد عمل آوری شده ضریب جذب مویینه کمتری نسبت به نمونه های عمل آوری شده در دماهای بالاتر داشته و نیز مقاومت ویژه الکتریکی نمونه های عمل آوری شده دردمای بالاتر از ۶۵ درجه سانتیگراد از دیگر نمونه ها کمتر شده است.