سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: سمپوزیوم فولاد ۱۳۸۸

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محمدرضا توکلی شوشتری – هیئت علمی، گروه مهندسی مواد، دانشگاه شهید چمران اهواز
علی داودی – هیئت علمی گروه مهندسی مواد، دانشگاه تربیت معلم سبزوار
محمدهادی مؤید – هیئت علمی گروه مهندسی مواد، دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

فولاد PH17-4 یک فولاد زنگ نزن رسوب سختی شونده مارتنزیتی کم کربن می باشد که توسط عملیات پیرسازی با تشکیل رسوبات نانومتری غنی از مس قابل سخت شدن است. استحکام بالا، مقاومت به خوردگی عالی و عملیات حرارتی نسبتاً ساده باعث گردیده تا کاربردهای گسترده ای در نیروگاه های هسته ای، صنایع دریایی، هوافضا و … داشته باشد. در این پژوهش، این آلیاژپس از آنکه تحت عملیات آنیل انحلالی در دمای بالا قرار گرفت، در هوا سرد شد و سپس عملیات حرارتی پیرسازی در دماهای ۴۸۰، ۵۵۰، ۶۲۰˚C برای زمان های مشخص انجام گرفت. پس از آن، رفتار خوردگی نمونه ها در محلول ۳/۵% نمک طعام، با اندازه گیری های الکتروشیمیایی مختلف و همچنین مشاهدات میکروسکوپی مطالعه گردید. اندازه گیری پلاریزاسیون دینامیک با نرخ روبش آهسته نشان داد که با افزایش دمای پیرسازی از ۴۸۰ به ۵۵۰˚C، پتانسیل حفره دار شدن به طور قابل ملاحظه ای افزایش یافته اما افزایش دمای پیر سازی به ۶۲۰˚C، این مقدار را کاهش می دهد. مشاهدات میکروسکوپی توسط میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) بعد از پلاریزاسیون آندی نزدیک به پتانسیل حفره دار شدن نیز، مؤید تشکیل حفره پایدار در نمونه پیر شده در دمای ۶۲۰˚C داد.