مقاله اثر عصاره الکلی مغز گردو بر روی بافت بیضه در موش های صحرایی نر بالغ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مرداد و شهریور ۱۳۹۱ در ارمغان دانش از صفحه ۲۱۵ تا ۲۲۴ منتشر شده است.
نام: اثر عصاره الکلی مغز گردو بر روی بافت بیضه در موش های صحرایی نر بالغ
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مغز گردو
مقاله اسپرم
مقاله موش صحرایی
مقاله بافت بیضه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عابدین زاده محمود
جناب آقای / سرکار خانم: مختاری مختار
جناب آقای / سرکار خانم: زربخش سام
جناب آقای / سرکار خانم: ناصران سیده نرجس

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: با توجه به استفاده وسیع از مغز گردو در پختن غذاها و کاربردهای درمانی آن، هدف این مطالعه بررسی اثر عصاره الکلی مغز گردو بر روی بافت بیضه در موش صحرایی نر بالغ بود.
روش بررسی: در این مطالعه تجربی ۴۰ سر موش صحرایی نر بالغ نژاد ویستار با وزن ۳۰۰-۲۵۰ گرم به طور تصادفی ۵ گروه ۸ تایی تقسیم شدند. گروه کنترل هیچ تیمار دارویی دریافت نکرد، گروه شاهد سرم فیزیولوژی را به صورت داخل صفاقی دریافت نمود، گروه های تجربی نیز سه دوز متفاوت عصاره الکلی گردو به ترتیب، ۱۰، ۲۰ و ۵۰ میلی گرم بر کیلوگرم روزانه و به صورت داخل صفاقی دریافت کردند. بیضه ها از ناحیه شکم خارج شدند و مقاطع بافتی آنها مورد مطالعه قرار گرفت. داده ها با آزمون های آماری آنالیز واریانس یک طرفه و تست توکی تجزیه و تحلیل شدند.
یافته ها: نتایج نشان دهنده تاثیر عصاره مغز گردو بر پیشرفت و نگهداری اسپرماتوژنز تا مراحل پایانی آن و افزایش تعداد سلول های بینابینی و اسپرم در بافت بیضه بود. هم چنین مشخص شد که عصاره الکلی مغز گردو تاثیر چندانی بر روی ساختار بافتی لوله های اسپرم ساز ندارد.
نتیجه گیری: عصاره الکلی گردو با تاثیر بر بافت بیضه سبب افزایش فعالیت سلول های بینابینی و به دنبال آن افزایش سلول های اسپرم و افزایش فعالیت های تولید مثلی جنس نر در موش صحرایی می شود.