مقاله اثر عصاره آبی – الکلی بخش های هوایی گیاه اسطوخودوس بر اکتساب و بیان تحمل و وابستگی به مورفین در موش کوچک آزمایشگاهی نر که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در اردیبهشت ۱۳۹۲ در دانشور از صفحه ۲۷ تا ۳۸ منتشر شده است.
نام: اثر عصاره آبی – الکلی بخش های هوایی گیاه اسطوخودوس بر اکتساب و بیان تحمل و وابستگی به مورفین در موش کوچک آزمایشگاهی نر
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اسطوخودوس
مقاله وابستگی و تحمل به مورفین
مقاله موش کوچک آزمایشگاهی
مقاله متادون

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رحمتی بتول
جناب آقای / سرکار خانم: خلیلی محسن
جناب آقای / سرکار خانم: روغنی مهرداد
جناب آقای / سرکار خانم: بیک خورمیزی احمد
جناب آقای / سرکار خانم: انصاری فریبا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه و هدف: تحمل و وابستگی دو مشکل عمده مصرف مزمن اوپیوئیدها هستند. مصرف طولانی مدت اسطوخودوس در بیماری های اعصاب مانند صرع و مالیخولیا در طب سنتی ایران توصیه شده است. با توجه به مفید بودن داروهای ضدصرع در درمان وابستگی به مورفین و آثار ضدصرعی اسطوخودوس، در مطالعه حاضر، اثر اسطوخودوس بر اکتساب و بیان تحمل و وابستگی به مورفین بررسی و با متادون مقایسه شده است.
مواد و روش ها: مورفین به صورت تک دوز یا مزمن به صورت پلکانی طی هفت روز، دو بار در هر روز تزریق می شد به غیراز روز هشتم که یک بار در روز تزریق شد. به صورت حاد یا مزمن با سالین، اسطوخودوس ۲۰۰، ۴۰۰، متادون ۵ و ترکیب متادون و اسطوخودوس ۲۰۰ و ۴۰۰ میلی گرم بر کیلوگرم، ۶۰ دقیقه پیش از تجویز مورفین انجام شد. تحمل به مورفین با سنجش زمان پس کشیدن دم از آب داغ قبل و بعد از آخرین دوز مورفین و وابستگی با شمارش تعداد پرش ها به دنبال تزریق نالوکسان (۵ mg/kg) بررسی شد. داروها با حجم ۰٫۳ میلی لیتر به صورت داخل صفاقی تزریق شدند.
نتایج: اسطوخودوس و متادون، اکتساب (و نه بیان) وابستگی و تحمل به مورفین را به طور معنی داری (P<0.05) کاهش دادند. مصرف مزمن اسطوخودوس و (نه متادون) وابستگی فیزیکی ناشی از مورفین تک دوز را نیز کاهش داد (P<0.05).
نتیجه گیری: به نظرمی رسد اسطوخودوس بهتر از متادون می تواند میزان تحمل و وابستگی را در موش ها در شرایط تجویز مزمن کاهش دهد.