سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: سومین سمینار بین المللی دانه های روغنی و روغنهای خوراکی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

هانی قنبری مفتی کلایی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی علوم خاک،
محمدعلی بهمنیار – دانشیار
سروش سالک گیلانی – مربی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
فایز رئیسی – دانشیار دانشگاه شهرکرد

چکیده:

روغن خوراکی یکی از عمده ترین فرآورده های غذایی است که تأمین نیاز داخلی آن از اهمیت زیادی برخوردار می باشد. دانه سویا حاوی حدود ۲۰ درصد روغن و ۴۰ درصد پروتئین می باشد و به عنوان مهمترین منبع تولید روغن و پروتئین گیاهی در جهان محسوب می شود. بنابراین، به منظور بررسی اثر آب شور آبیاری و برخی اصلاح کننده های آلی و معدنی بر فعالیت آنزیم اوره آز خاک ریزوسفری و میزان پروتئین دانه سویا، آزمایشی با ۵ سطح شوری (شامل S5= 6/ و ۴ S4= 4/8 ،S3= 3/2 ،S2= 1/6 ،S1=0/8 دسی زیمنس بر متر از منبع آب دریا) و ۵ تیمار مواد اصلاح کننده شامل T1 شاهد بدون مصرف ماده اصلاحی)،T2 20 تن گچ در هکتار)،T3 20 تن کود دامی در هکتار)،T4 10تن گچ + ۱۰ تن کود دامی در هکتار) و T5 15 تن گچ + ۱۵ تن کود دامی در هکتار) در شرایط گلدانی به صورت فاکتوریل درقالب طرح بلوک های کامل تصادفی در ۳ تکرار در سال ۱۳۸۸ اجرا گردید. نتایج نشان داد مصرف آب آبیاری شور موجب کاهش فعالیت آنزیم اوره آز خاک ریزوسفری گردید، اما بکارگیری اصلاح کننده های آلی و معدنی در خاک موجب افزایش فعالیت آنزیم اوره آز شد. میزان فعالیت آنزیمی در تیمارهایی که با سطوح بالای کود دامی به همراه گچ تیمار شده بودند به طور معنی داری بیشتر از سایر تیمارها بود.استفاده از اصلاح کنندهآلی و معدنی به صورت توامT5 بیشترین فعالیت آنزیم اوره آز را باعثشد، که نسبت به تیمار شاهدT1 49 درصد افزایش نشان داد. میزان پروتئین دانه سویا نیز با افزایش شوری آب آبیاری به صورت معنی داری کاهش پیدا کرد، به نحوی که از۳۸/۲ درصد در شوری S1 به ۳۴/۹ درصد در شوری S4 رسید.