سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی راهبردهای دستیابی به کشاورزی پایدار

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

شهاب جعفریزاده – کارشناس گروه خدمات بیمه کشاورزی، مربی دانشگاه پیام نور واحد اهواز
عادل مدحج – استادیار گروه شناسایی و مبارزه با علف هرز، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شو

چکیده:

منظور ارزیابی رقابت علف هرز پنیرک بر عملکرد و اجزای عملکرد دانهء گندم در سطوح مختلف کود نیتروژن، این پژوهش به صورت کرت های یک بار خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار انجام گرفت. فاکتور اصلی شامل سطوح نیتروژن در چهار سطح۵۰، ۱۰۰ ، ۱۵۰ و ۲۰۰ کیلو گرم نیتروژن خالص در هکتار از منبع اوره، و فاکتور فرعی شامل تراکم های پنیرک در پنج سطح صفر، ۵و۱۰ و ۱۵ و ۲۰ بوته در متر مربع بود. آزمایش به صورت سری های افزایشی انجام شد. نتایج نشان داد، با افزایش نیتروژن تا سطح ۲۰۰ کیلو گرم در هکتار عملکرد دانه گندم و عملکرد بیولوژیکی به شکل معنی دار افزایش یافت. افزایش تراکم علف هرز باعث کاهش معنی دار عملکرد دانه شد. به طوری که عملکرد دانه در تراکم ۲۰ بوته پنیرک در متر مربع نسبت به کرت شاهد بدون علف هرز ۲۷ درصد کاهش یافت. کاهش عملکرد دانه در تراکم های بالای علف هرز به دلیل کاهش تعداد دانه در واحد سطح و وزن دانه بود. بیشترین و کمترین کارایی زراعی مصرف نیتروژن به ترتیب در کرت شاهد بدون علف هرز و تراکم ۲۰ بوته پنیرک در متر مربع مشاهده شد. میزان تراکم خسارت زایی پنیرک در سطوح بالای نیتروژن کاهش یافت. به طوری که، عملکرد گندم در تیمار نیتروژن ۵۰ کیلوگرم در هکتار در تراکم علف هرز ۱۰ بوته در متر مربع به شکل معنی دار کاهش یافت. اما در سطح نیتروژن ۲۰۰ کیلوگرم در هکتار این کاهش در تراکم علف هرز ۵ بوته نسبت به تیمار شاهد بدون علف هرز به شکل معنی داری صورت گرفت.