سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنگره ملی علوم و فناوریهای نوین کشاورزی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

حمید محمدزاده – دانشگاه صنعتی اصفهان، دانشکده کشاورزی، گروه علوم دامی
محمد خوروش –
غلامرضا قربانی –

چکیده:

هدف از این تحقیق بررسی اثرات استفاده توام لاکتوباسیلوس های با تخمیر همگن و ناهمگن در دوزهای مختلف در جهت بهبود تخمیر و پایداری هوازی سیلاژ ذرت در مراحل مختلف بلوغ خصوصا در ذرت سرمازده است. علوفه ذرت سیلویی در ماده خشک ۳/۲۵ درصد، ۴/۲۹ درصد و ۸/۲۹ درصد (سرمازده) برداشت و خرد شد. تیمارها عبارت بودند از سیلاژ ذرت شاهد، سیلاژ ذرت تلقیح شده با لاکتیسیل در سطح cfu/gr105× ۵/۱ (LB1) و سیلاژ ذرت تلقیح شده با لاکتیسیل در سطح cfu/gr105× ۳ (LB2). سیلاژها در سیلوهای آزمایشگاهی پر شدند و پس از ۱۲۰ روز از تخمیر باز و آنالیز شدند. با افزایش بلوغ علوفه ذرت سیلویی، میزان قند محلول و پروتئین کاهش و pH آن افزایش یافت (۰۵/۰>P).در سیلاژ ذرت با ماده خشک کم، غلظت لاکتات و استات با اضافه کردن سطح افزودنی افزایش یافت (۰۱/۰>P). اگر چه در سیلاژ ذرت با ماده خشک بالا و سیلاژ ذرت سرمازده نیز غلظت استات در LB2 بالاتر از LB1 بود، اما با ضافه کردن سطح افزودنی غلظت لاکتات کاهش نشان داد (۰۱/۰>P). غلظت استات در سیلاژهای با ماده خشک بالا بیشتر بود (۰۱/۰>P). پایداری هوازی تفاوتی بین تیمارها نداشت. اما سیلاژهای با ماده خشک بالا پایداری هوازی کمتری نسبت به سیلاژ ذرت با رطوبت بالا داشتند (۰۱/۰>P). استفاده همزمان از باکتری های با تخمیر همگن و ناهمگن توانست هم تخمیر را بهبود بخشد و هم از کاهش پایداری هوازی سیلاژ ممانعت کند.