مقاله اثر سطوح مختلف آبیاری و کود نیتروژن بر عملکرد دانه و اجزای عملکرد گیاه دارویی شوید (.Anethum graveolens L) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۲ در بوم شناسی کشاورزی از صفحه ۶۷ تا ۷۴ منتشر شده است.
نام: اثر سطوح مختلف آبیاری و کود نیتروژن بر عملکرد دانه و اجزای عملکرد گیاه دارویی شوید (.Anethum graveolens L)
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سطوح نیتروژن
مقاله شوید
مقاله شاخص برداشت
مقاله کم آبی
مقاله وزن هزار دانه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مددی بناب سعیده
جناب آقای / سرکار خانم: زهتاب سلماسی سعید
جناب آقای / سرکار خانم: قاسمی گلعذانی کاظم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور بررسی اثر تیمارهای آبیاری و کود نیتروژن بر عملکرد و اجزای عملکرد دانه شوید (Anethum graveolens L.)، پژوهشی در سال زراعی ۸۹ – ۱۳۸۸ در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز انجام شد. آزمایش به صورت کرت های خردشده بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. تیمارهای آبیاری (آبیاری پس از ۷۰، ۱۰۰ و ۱۳۰ میلی متر تبخیر از تشتک تبخیر کلاس A) و سطوح کود نیتروژن (۰، ۴۰، ۸۰ و ۱۲۰ کیلوگرم در هکتار) به ترتیب در کرت های اصلی و فرعی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که کود نیتروژنی اثر معنی داری بر قطر چتر فرعی، وزن هزار دانه، عملکرد دانه و شاخص برداشت داشت (p£۰٫۰۵)، ولی اثر تیمارهای آبیاری و اثر متقابل تیمارهای آبیاری و کود نیتروژن روی هیچ یک از صفات مورد بررسی معنی دار نبود. بیشترین قطر چتر فرعی در تیمار نیتروژن شاهد تولید شد، در حالی که بیشترین وزن هزار دانه، شاخص برداشت و عملکرد بذر متعلق به تیمار ۴۰ کیلوگرم در هکتار نیتروژن به ترتیب با ۱٫۴ گرم، ۴۹٫۳ درصد و ۲۷٫۹ گرم در مترمربع بود. بین سطوح ۴۰ و ۸۰ کیلوگرم در هکتار نیتروژن اختلاف معنی داری وجود نداشت. بنابراین، به نظر می رسد که استفاده از ۴۰ کیلوگرم نیتروژن در هکتار برای تولید عملکرد شوید مناسب تر می باشد. با توجه به اینکه اثر کم آبی بر هیچ یک از صفات مورد بررسی معنی دار نیست، می توان نتیجه گرفت که شوید گیاهی متحمل به خشکی می باشد.