مقاله اثر سطوح مختلف آبیاری و مراحل مختلف نمو و رسیدگی بر قدرت بذر دو رقم گندم که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۱ در پژوهش در علوم زراعی از صفحه ۸۹ تا ۱۰۸ منتشر شده است.
نام: اثر سطوح مختلف آبیاری و مراحل مختلف نمو و رسیدگی بر قدرت بذر دو رقم گندم
این مقاله دارای ۲۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سرعت جوانه زنی
مقاله سطوح آبیاری
مقاله قدرت بذر
مقاله مراحل نمو و رسیدگی
مقاله هدایت الکتریکی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: داوودی شیلان
جناب آقای / سرکار خانم: میرمحمودی تورج

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور مطالعه اثر سطوح مختلف آبیاری و مراحل مختلف نمو و رسیدگی بر قدرت بذر دو رقم گندم، آزمایشی در سال زراعی ۸۸-۱۳۸۷ در ایستگاه تحقیقات کشاورزی میاندوآب انجام گردید. آزمایش به صورت اسپلیت اسپلیت پلات در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در چهار تکرار با ۴ سطح مختلف آبیاری شامل آبیاری در ۷۰، ۱۰۰، ۱۳۰ و ۱۶۰ میلی متر تبخیر از تشتک کلاس A و دو رقم گندم نان شامل زرین و شهریار با ۱۰ زمان مختلف برداشت اجرا شد. برداشت بذرها با فواصل ۷ روز از ۲۰ تا ۸۳ روز بعد از گلدهی صورت گرفت. در این آزمایش برای تعین قدرت بذرها، صفات اندازه گیری شده شامل: وزن هزار دانه، وزن خشک گیاهچه، سرعت جوانه زنی، هدایت الکتریکی مواد نشت یافته از بذر، درصد بذرهای زنده و درصد رطوبت بذر بود. نتایج حاصل از آنالیز داده های به دست آمده نشان داد، بین سطوح مختلف آبیاری از نظر وزن هزار دانه و سرعت جوانه زنی، در سطح احتمال ۱% اختلاف معنی دار وجود داشت. اثر زمان های برداشت بر روی کلیه صفات اندازه گیری شده در سطح احتمال ۱ درصد معنی دار بود. اثرات متقابل سطوح مختلف آبیاری × واریته برای سرعت جوانه زنی، در سطح احتمال ۱% و برای وزن خشک گیاهچه و هدایت الکتریکی مواد نشت یافته از بذر، در سطح احتمال ۵% معنی دار بود. در مورد اثرات متقابل سطوح مختلف آبیاری × زمان های مختلف برداشت تنها صفت سرعت جوانه زنی معنی دار شد و اثرات متقابل واریته  × زمان های مختلف برداشت، معنی داری در سطح احتمال ۱% را برای وزن خشک گیاهچه، وزن هزار دانه و سرعت جوانه زنی نشان داد. اثرات متقابل سطوح مختلف آبیاری × واریته × زمان های مختلف برداشت، در سطح احتمال ۱% در هدایت الکتریکی مواد نشت یافته از بذر و سرعت جوانه زنی معنی دار بود. بین درصد بذرهای زنده، وزن خشک گیاهچه، سرعت جوانه زنی و وزن هزار دانه همبستگی مثبت و معنی دار وجود داشت ولی بین هدایت الکتریکی مواد نشت یافته از بذرها با هر یک از صفات، منفی و معنی دار بود. نتایج نشان داد واریته شهریار دارای بذرهایی با قدرت بیشتر بوده و در شرایط تنش خشکی نیز نسبت به زرین برتری داشت. مرحله رسیدگی فیزیولوژیک در حدود ۵۵ تا ۶۲ روز بعد از گلدهی حاصل شد که با توجه به مناسب بودن درصد رطوبت (۱۵-۱۴ درصد) در مرحله برداشت هفتم (۶۲ روز بعد از گلدهی)، این مرحله به عنوان مناسب ترین زمان برداشت در منطقه مورد آزمایش پیشنهاد می شود.