سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

الهام مصطفایی – دانشجوی کارشناسی ارشد تولیدات گیاهی، دانشکده باغبانی، پردیس ابوریحا
نعمت الله اعتمادی – عضوهئیت علمی گروه علوم باغبانی-دانشکده کشاورزی- دانشگاه صنعتی اصفها
مصطفی عرب – عضوهئیت علمی گروه علوم باغبانی – دانشکده باغبانی – پردیس ابوریحان دانش

چکیده:

با توجه به اینکه بسیاری از گونههای چمن مورد استفاده در ایران دارای نیاز آبی بالایی میباشند برای آب و هوای خشک و نیمه خشک ایران مناسب نیستند . استفاده از گیاهان مرتعی که امکان کاربرد به عنوان چمن را دارند، علاوه بر اینکه باعث بهبود تنوع ژنتیکی میشوند در کاهش مصرف آب هم مؤثر می باشند. بنابراین در این آزمایش گونه های Bromus inermis و Agropyron desertorum به عنوان گونه های مرتعی و بومی با گونهی Lolium prenne رقم ۸۳% Bartwingo و ۱۷% Romance به عنوان گونه ی شاهد از نظر سطح چمن زنی مورد مقایسه قرار گرفتند و رنگ چمن ها به روش NTEP ارزیابی شد. بدین منظور هر سه گونه هر هفته از سطح ۲ و ۴ و ۶ سانتیمتر کوتاه شدند. نتایج نشان داد که هر سه گونه در ارتفاع ۴ سانتی متر دارای بالاترین رنگ می باشند . Agropyron desertorum با توجه به اینکه رنگ بهتری نسبت به گونه ی دیگر دارد (۷/۵۹ ) ، میتوان از آن به عنوان چمن در مناطق خشک استفاده نمود. با توجه به بافت نامناسب Bromus inermis قابل استفاده در کنار جادهها و باند فرودگاه ها است.