مقاله اثر سایتوتوکسیک نایسین بر روی رده سلولی سرطانی معده که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۲ در تازه های بیوتکنولوژی سلولی مولکولی از صفحه ۹ تا ۱۳ منتشر شده است.
نام: اثر سایتوتوکسیک نایسین بر روی رده سلولی سرطانی معده
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نایسین
مقاله AGS
مقاله سایتوتوکسیسیتی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: گودرزی فریبا
جناب آقای / سرکار خانم: اسدی اسداله
جناب آقای / سرکار خانم: زهری صابر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: سرطان های معده روده ای از شایع ترین سرطان ها در سراسر دنیا می باشند که علت توزیع این سرطان ها فاکتورهای محیطی و ارثی می باشد، فاکتورهایی مانند عادت های غذایی، فعالیت فیزیکی و کشیدن سیگار نقش بسیار مهمی در ابتلا به این سرطان ها ایفا می کنند، سرطان معده چهارمین سرطان متداول و دومین سرطان مرگبار در دنیاست. نایسین، پپتیدی ضد میکروبی با ۳۴ بنیان اسید آمینه است و به علت دارا بودن آمینواسید لانتیونین جزو خانواده لانتی بیوتیک هاست. هدف از این مطالعه بررسی اثر سایتوتوکسیسیتی نایسین بر روی رده سلولی سرطانی معده می باشد.
مواد و روش ها: به منظور مطالعه اثر سایتوتوکسیک باکتریوسین نایسین بر روی سلول هایAGS ، این سلول ها به تعداد ۱۰۴ سلول در پلیت های ۹۶ خانه ای کشت داده شدند و به مدت یک شبانه روز در انکوباتور در دمای ۳۷ درجه سانتی گراد، با ۵ درصد CO2 و ۹۵ درصد هوای مرطوب انکوبه شدند، پس از ۲۴ ساعت این سلول ها با غلظت های مختلف ۰، ۱۵، ۳۰، ۴۰، ۶۰، ۷۵، ۱۵۰، ۲۵۰، ۳۵۰ و ۴۵۰ میکرومولار نایسین تیمار شدند و برای هر غلظت ۳ بار تکرار انجام شد، در نهایت اثر سایتوتوکسیک نایسین بر روی این سلول ها در بازه های زمانی ۲۴، ۴۸ و ۷۲ ساعت پس از تیمار بررسی شد.
یافته ها: در هر سه بازه زمانی مشاهده شد که با افزایش غلظت نایسین قابلیت زیستایی سلول ها کاهش می یابد، به علاوه تیمار سلول ها در بازه زمانی طولانی تر اثر سایتوتوکسیسیتی بیشتر دارد.
نتیجه گیری: بسیاری از پپتیدها با داشتن فعالیت های بیولوژیکی به عنوان عوامل درمانی استفاده می شوند؛ از جمله این پپتیدها نایسین می باشد که باعث مرگ در سلول های AGS می شود، اثر سایتوتوکسیک نایسین بر روی این سلول ها وابسته به غلظت و زمان است.