سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: پانزدهمین کنفرانس مهندسی پزشکی ایران

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

مهدی رحیمی – دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، دانشکده مهندسی
علی اصغر بهنام قادر – پژوهشگاه مواد و انرژی، تهران- کرج- مشکین دشت
حمید مؤبدی – پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران
علیرضا ناطقی – پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران، اتوبان تهران

چکیده:

زئولیت ها کانیهای آلومینوسیلیکات متخلخلی هستند که امروزه در کاربرد های پزشکی نظیر ساخت کلیه مصنوعی، زخمپوش، رهایش کنترل شده داروها و مهندسی بافت استخوان مورد استفاده قرار می گیرند. در این پژوهش پس از شناسایی ترکیبشیمیایی و فازی زئولیت، مقدار مشخصی ویتامین حل شده در اتانول بر روی زئولیت قرار گرفته و پس از پریودهای زمانی گوناگوناستخراج گردید. نتایج این بخش از تحقیق نشان داد که زئولیت موجب کاهش روند تخریب ویتامین می گردد. بررسی اثر زئولیت در رهایش ویتامین در شرایط مشابه معده با قرار دادن نمونه های زئولیت دارای ویتامین درون محلول آبکی با pH اسیدی برابر ۱/۷ انجام گرفت. مقدار رهایش ویتامین از زئولیت در ۳۳۰ دقیقه برابر ۵۵% بود که ۱۷% بیش از نمونه کنترل (نمونه دارای ویتامین فاقد زئولیت) می باشد. به منظور بررسی چگونگی اثر ذرات زئولیت آزمایش SEM و اندازه گیری تغییرات درجه اسیدی انجام گرفت. پایداری ویتامین و افزایش میزان رهایش این ترکیب آلی در شرایط اسیدی را می توان به ماهیت متخلخل زئولیت مورد استفاده در این تحقیق (نوع کلینوپتیلولیت) و افزایش قابل توجه pH محیط توسط آن نسبت داد.