مقاله اثر دور آبیاری، اسیدهیومیک و باکتری های محرک رشد بر ویژگی های فیزیولوژیکی گندم رقم کویر در منطقه شهر ری که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۲ در فیزیولوژی گیاهان زراعی از صفحه ۱۹ تا ۳۳ منتشر شده است.
نام: اثر دور آبیاری، اسیدهیومیک و باکتری های محرک رشد بر ویژگی های فیزیولوژیکی گندم رقم کویر در منطقه شهر ری
این مقاله دارای ۱۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله دور آبیاری
مقاله اسیدهیومیک
مقاله باکتری های محرک رشد
مقاله صفات فیزیولوژیکی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: پروازی شندی سارا
جناب آقای / سرکار خانم: پازکی علیرضا
جناب آقای / سرکار خانم: اصغرزاده احمد
جناب آقای / سرکار خانم: آزادی امین
جناب آقای / سرکار خانم: پاک نژاد فرزاد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور بررسی اثر دور آبیاری، اسیدهیومیک و باکتری های محرک رشد بر محتوای رطوبت نسبی، میزان پایداری غشای سلولی، محتوای کلروفیل و میزان پرولین برگ گندم، این آزمایش در سال زراعی ۹۰ – ۱۳۸۹ به صورت اسپلیت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی در چهار تکرار در فشافویه شهر ری اجرا شد. فاکتور اصلی (آبیاری) در سه سطح (آبیاری پس از ۸۰، ۱۲۰ و ۱۶۰ میلی متر تبخیر از سطح تشتک تبخیر کلاس A) و اسیدهیومیک و مخلوط باکتری های محرک رشد (ازتوباکتر، سودوموناس و آزوسپیریلوم) هر یک در دو سطح عدم کاربرد و کاربرد به صورت فاکتوریل به عنوان عامل فرعی در نظر گرفته شد. نتایج حاصل از تجزیه واریانس نشان داد که اثر دور آبیاری بر تمامی صفات به جز محتوای کلروفیل a در سطح احتمال یک درصد معنی دار بود. ضمن آنکه اثر اسیدهیومیک در تمامی صفات به جز محتوای رطوبت نسبی در سطح احتمال یک درصد و اثر باکتری های محرک رشد فقط برای محتوای کلروفیل a+b در سطح احتمال پنج درصد و نشت مواد سیتوپلاسمی و میزان پرولین در سطح احتمال یک درصد تفاوت معنی دار از خود نشان دادند. در تیمار مصرف اسیدهیومیک بیش ترین میزان کلروفیل a در دو سطح آبیاری بعد از ۸۰ و ۱۲۰ میلی متر تبخیر به میزان ۰٫۰۲۱۲ و ۰٫۰۲۰۶ میلی گرم بر سانتی متر و بیش ترین نشت غشای سیتوپلاسمی به عدم کاربرد اسیدهیومیک در تنش شدید رطوبتی (بعد از ۱۶۰ میلی متر تبخیر) به میزان ۶۶۳٫۰۶ میلی زیمنس بر سانتی متر اختصاص داشت. میزان پرولین برگ با کاربرد اسیدهیومیک در تمامی سطوح آبیاری افزایش یافته و با افزایش شدت تنش به ترتیب معادل ۱۷۱٫۹۲۵۰، ۱۵۲٫۴۸۷۵ و ۱۰۷٫۶۸۷۵ میکروگرم بر واحد وزن تازه برگ بود.