سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی بتن ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

علی شعاریان ستاری –
محسن تدین –
هرمز فامیلی –

چکیده:

از آنجا که بتن در شرایط آب و هوایی متفاوت و اغلب در معرض هوای محیط ساخته میشود لذا دمای اولیه بتن تازه عاملی است که میتواند، بر مقاومت و دوام بتن سخت شده اثر داشته باشد. در این تحقیق نمونه های مکعبی با مصالح و نسبتهای آب به سیمان یکسان، در دماهای اولیه متعارف در محدوده ۱۰ الی ۴۰ درجه سانتیگراد ساخته شدند و در شرایط استاندارد آزمایشگاهی عمل آوری گردیدند. همچنین جداولی با همین شرایط ساخته شدند و پس از چند روزعمل آوری در شرایط کارگاهی نگهداری گردیدند. در آزمایشها نسبت آب به سیمان برابر ۴۵، ۰، عیار سیمان ۴۵۰ کیلوگرم و حداکثر اندازه سنگدانه ۱۹ میلیمتر و شرایط عمل آوری برای تمام نمونه ها یکسان بود. در این تحقیق از سیمان پرتلند پوزولانی استفاده شد. آزمایشهای مقاومت فشاری و مقاومت کششی بر روی نمونه های استاندارد آزمایشگاهی و قطعه های بریده شده از جداول و آزمایش مقاومت خمشی بر روی جداول انجام گرفت. نتایج حاصل از آزمایشهای بتن حاکی از آن بود که با افزایش دمای ریختن بتن مقاومت خمشی جداول در سن ۲۸ روز کاهش یافت. در آزمایشهای مقاومت فشاری و مقاومت کششی، افزایش دمای ریختن بتن در نمونهها باعث افزایش آهنگ کسب مقاومت در سنین اولیه نمونه ها میشود و همچنین باعث مقاومت اولیه زیادتر و مقاومت نهایی کمتر بتن میگردد. این نتایج در نمونه های آزمایش شده در سنین زیاد ( آزمایش مقاومت فشاری) ۹۰ روزه مشهودتر بود. این نتایج کم و بیش در مورد نمونه های عمل آوری شده در شرایط آزمایشگاهی و کارگاهی یکسان بود. در این تحقیق مشاهده گردید در بین نمونه های ریخته شده در دماهای مختلف ۱۰، ۲۰، ۳۰، ۳۵ و ۴۰ درجه سانتیگراد و عمل آوری شده در ۲۳ درجه سانتیگراد بهترین نتایج مقاومتی فشاری، کششی و خمشی ۲۸ روزه را نمونه های ریخته شده با دمای ۲۰درجه سانتیگراد نشان دادند. نمونه های ریخته شده در ۱۰ درجه سانتیگراد بیشترین کسب مقاومت را در بازه زمانی ۲۸ تا ۹۰ روز از خود نشان دادند.