سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: ششمین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محسنعلی شایانفر – استادیار دانشکده عمران ، دانشگاه علم و صنعت ایران
سعید ترابی – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه ، دانشگاه علم و صنعت ایران

چکیده:

جداسازی پایه یک روش طراحی در کاهش پاسخ لرزه ای یک سیستم سازه ای تحت حرکات زمین لرزه ای شدید است . واضح است که زمین لرزه های شدید با سرعت زیاد می تواندجداساز های پایه را به حد بحرانی کارایی شان برسانند . در این مقاله تحلیل غیر خطی تاریخچه زمانی با استفاده از نرم افزار ETABS9.2.0 انجام شده تا اثر جداساز پایه بر تغییر مکان نسبی طبقه بام ،شتاب مطلق طبقه بام و برش پایه مطالعه شود . تاثیر جداگرهای لاستیکی – سربی مختلف بر روی عملکرد لرزه ای یک ساختمان چهار طبقه با مهاربندهای واگرا مقایسه و بحث می شود . تحلیل پارامتریک روی ساختمان با وجود جداگر لاستیکی – سربی انجام می شود تا تاثیر عواملی چون نسبت مقاومت مشخصه جداگرQ به کل وزن سازه روی آن W ) و زمان تناوب جداگر در رفتار لرزه ای سازه بررسی و نتایج برای میانگین هفت زلزله و زلزله نورسریج ۱۹۹۴-۰۱ به صورت نمودارهایی رسم شده که نشان می دهد پارامترهای ذکر شده تاثیر قابل ملاحظه ای بر روی رفتار سازه دارند