سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین همایش ملی علوم و تکنولوژی بذر

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

رحمان یوسفی – کارشناس ارشد گروه علوم باغبانی دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید چمران ا
موسی موسوی – استادیار گروه علوم باغبانی دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید چمران اهواز
نورالله معلمی – دانشیار گروه علوم باغبانی دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید چمران اهواز
محمد هادی غفاریان مقرب – دانشجوی دکتری گروه خاکشناسی دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس تهران

چکیده:

جوانه زنی بذور توت فرنگی رقم پاروس در دو نوع محیط کشت درون شیشه ای موراشیگ و اسکوگ (MS) و گامبورگ و همکاران (B5) تحت تاثیر ۴ غلظت اسید سولفوریک (۱ و ۱۲ و ۲۴ و ۳۶ نرمالیته)، در سال ۱۳۹۰ در دانشگاه شهید چمران اهواز به صورت آزمایش فاکتوریل بر پایه طرح کاملا تصادفی در پنج تکرار مورد بررسی قرار گرفت. نمونه بذرهای تیمار شده با ۴ غلظت اسید سولفوریک، در محیط کشت موراشیگ و اسکوگ (MS) و محیط گامبورگ و همکاران (B5) بدون ویتامین و تنظیم کننده ای رشد و همچنین بر روی کاغذ صافی حاوی آب مقطر به منظور بررسی شاخص های جوانه زنی کاشته شدند. شاخص های جوانه زنی شامل درصد جوانه زنی، سرعت جوانه زنی ، میانگین طول ریشه چه و ساقه چه ( دو هفته پس از شروع جوانه زنی) ملاک تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج این بررسی نشان داد که بذرهای که خراش دهی نشدند و همچنین بذرهایی که با غلظت های ۱ و ۱۲ و ۲۴ نرمالیته اسید سولفوریک خراش دهی شدند در هر سه محیط MS و B5 و محیط آب مقطر تا پایان دوره آزمایش ( ۴۰ روز) هیچ گونه نشانه ای از جوانه زنی بروز ندادند. در حالیکه بذرهای خراش دهی شده با اسید سولفوریک ۳۶ نرمال در هر سه محیط ذکر شده جوانه زنی خود را بروز دادند به طوریکه بیشترین شاخص های جوانه زنی بذر در محیط B5 و کمترین شاخص های جوانه زنی در محیط کاغذ صافی حاوی آب مقطر مشاهده گردید.