مقاله اثر تولید و رشد بخشی بر فقر و رفاه اجتماعی در استان های ایران (۸۶-۱۳۷۹) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۲ در جامعه شناسی کاربردی (مجله پژوهشی علوم انسانی دانشگاه اصفهان) از صفحه ۱۲۷ تا ۱۴۲ منتشر شده است.
نام: اثر تولید و رشد بخشی بر فقر و رفاه اجتماعی در استان های ایران (۸۶-۱۳۷۹)
این مقاله دارای ۱۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله رفاه اجتماعی
مقاله رشد بخشی
مقاله فقر
مقاله نابرابری توزیع درآمد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فرهمند شکوفه
جناب آقای / سرکار خانم: طیبی سیدکمیل
جناب آقای / سرکار خانم: کریمی محسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
فقر در طول تاریخ بشری یکی از پدیده های نامطلوب اقتصادی و اجتماعی جوامع مختلف به شمار رفته و هم اکنون نیز به عنوان یکی از معضلات بزرگ جامعه جهانی شناخته می شود. با استناد بر نظریه رشد به نفع فقیر، این سوال مطرح است که آیا رشد اقتصادی با افزایش متغیرهای کمی اقتصادی مانند تولید ناخالص داخلی و درآمد سرانه می تواند یکی از عوامل اصلی کاهش فقر باشد. بدین ترتیب، با توجه به نقش کلیدی و مهم رشد بخش های سه گانه (کشاورزی، صنعت و خدمات) بر افزایش رفاه و کاهش فقر، نشان دادن رابطه آنها هدف عمده و اصلی این مطالعه می باشد. در این راستا، این مطالعه به بررسی وضعیت فقر و رفاه در خانوارها در دوره زمانی ۱۳۸۶- ۱۳۷۹ به تفکیک استان های کشور می پردازد. در این مطالعه از متغیرهای آموزش نیروی انسانی و بهداشت به عنوان متغیرهای کنترلی در مدل وارد شده و مدل تصریح شده از طریق GMM تخمین زده شده است. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که هرچند با رشد بخش های مذکور رفاه کل در کشور افزایش پیدا کرده است، اما این رشد همراه با افزایش نابرابری در بین خانوارها در بیشتر استان های کشور بوده است. از طرف دیگر به طور متوسط رشد بخش خدمات نسبت به دو بخش دیگر بیشتر می باشد. همچنین تاثیر آموزش نیروی انسانی و بهداشت در افزایش رفاه و کاهش فقر به وضوح قابل مشاهده است.