سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: چهارمین همایش علمی سراسری دانشجویی جغرافیا

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

لیلا واحدیان بیکی – کارشناس ارشد جغرافیا و برنام هریری شهری, گروه جغرافیا, دانشگاه تهران
زیبا پرنون – کارشناس ارشد جغرافیا و برنام هریری شهری, گروه جغرافیا, دانشگاه تهران

چکیده:

توسعه فیزیکی شهرها تحت تاثیر عوامل و نیروهای مختلفی صورت می گیرد این توسعه یکی از مهمترین شاخص های تغییر کاربری زمین وبه خصوص اراضی کشاورزی می باشد. تغییر اراضی مستعد کشاورزی و تبدیل آن ها به کاربری های شهری مر یر بیه مساتل اقتصادی و زیست محیطی برای شهر و برنامه ریزی برای آیرده آن می گردد. در این پژوهش به بررسی اثر توسعه فیزیکی شهر تهیران بیر تغییر کاربری اراضی آن با هدف شراخت روند توسعه شهر تهران طی سال های مختلف و اثر این توسعه پرداخته شده است. روش تحقیق بر اسیا هیدف کاربردی و ماهیت آن از نوع توصیفی تحلیلی، روش جمع آوری اطلاعات روش اسنادی و روش میدانی، ابزار مورد استفاده نرم افزارهای – ENVI و GIS و تصاویر ماهواره ای شهر تهران در سال های ۱۳۵۲و ۱۳۵۹و۱۳۶۹ و ۱۳۷۹ و ۱۳۸۸ با استفاده از روش طبقه بریدی بیشترین احتمال می باشد. نتایج تحقیق نشان دهرده اثرگذاری عامل توسعه شهر بر تغییر کاربری های شهری ، کشاورزی و بایر بوده است به طوری که در طی سال های ۱۳۵۲ تا۱۳۸۸ ۴۳٫۹۸ درصد به کاربری های شهری افزوده شده و ۱۸٫۲ درصد از وسعت اراضی کشاورزی و با غی شهر کاسته شده و ۲۵٫۷۸ درصد از اراضی بایر نیز تغییر یافته است