مقاله اثر تنش خشکی و متانول بر محتوای کلروفیل، رطوبت نسبی و پایداری غشای سیتوپلاسمی سویا رقم ویلیامز که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۱ در پژوهش های به زراعی(تنش های محیطی در علوم گیاهی) از صفحه ۳۵۵ تا ۳۶۵ منتشر شده است.
نام: اثر تنش خشکی و متانول بر محتوای کلروفیل، رطوبت نسبی و پایداری غشای سیتوپلاسمی سویا رقم ویلیامز
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تنش خشکی
مقاله متانول
مقاله سویا
مقاله محتوای نسبی آب برگ
مقاله پایداری غشا
مقاله محتوای کلروفیل

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: پاک نژاد فرزاد
جناب آقای / سرکار خانم: خشامن محمدباقر
جناب آقای / سرکار خانم: صادقی شعاع مهدی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور بررسی تاثیر محلول پاشی متانول و تنش خشکی بر روی برخی صفات فیزیولوژیکی گیاه سویا رقم ویلیامز، آزمایشی بصورت کرت های خردشده در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی در ۴ تکرار در اردیبهشت سال ۱۳۸۹ در مزرعه پژوهشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج واقع در ماهدشت کرج به اجرا در آمد. عامل آبیاری در سه سطح (آبیاری پس از ۴۰% تخلیه رطوبتی قابل دسترس، آبیاری پس از ۶۰% تخلیه رطوبتی قابل دسترس و آبیاری پس از ۷۰% تخلیه رطوبتی قابل دسترس) و عامل محلول پاشی متانول در ۴ سطح (بدون محلول پاشی، ۱۴، ۲۱ و ۲۸ درصد حجمی متانول) بود که به هر کدام از سطوح ۲ گرم در لیتر گلیسین اضافه گردید. محلول پاشی ۳ بار طی فصل رشد گیاه و با فواصل ۱۴ روزه روی گیاهان انجام پذیرفت و صفات، عملکرد دانه، محتوای نسبی آب سلول، هدایت الکتریکی (EC) و محتوای کلروفیل برگ سویا مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج تجزیه واریانس اختلاف معنی داری را بین سطوح آبیاری، سطوح محلول پاشی متانول و اثرات متقابل نشان داد، به طوریکه تیمار T1M3 با ۲۸۹۰٫۵ کیلوگرم در هکتار بیشترین و تیمار T3M1با ۱۳۸۴٫۵ کیلوگرم در هکتار کمترین عملکرد دانه را داشت.