مقاله اثر تنش خشکی بر کمیت و کیفیت اسانس و کارایی مصرف آب (WUE) در اکالیپتوس (.Eucalyptus camaldulensis Dehnh) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۲ در تحقیقات گیاهان دارویی و معطر ایران از صفحه ۷۷۲ تا ۷۸۲ منتشر شده است.
نام: اثر تنش خشکی بر کمیت و کیفیت اسانس و کارایی مصرف آب (WUE) در اکالیپتوس (.Eucalyptus camaldulensis Dehnh)
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اکالیپتوس (.Eucalyptus camaldulensis Dehnh)
مقاله تنش خشکی
مقاله اسانس
مقاله کارایی مصرف آب (WUE)

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: راد محمدهادی
جناب آقای / سرکار خانم: جایمند کامکار
جناب آقای / سرکار خانم: عصاره محمدحسن
جناب آقای / سرکار خانم: سلطانی مهدی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
کمبود آب می تواند اثرات متفاوتی را بر فرایندهای مورفولوژیکی، فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی گیاهان به دنبال داشته باشد. تولید اسانس نیز از نظر مقدار و نوع ترکیب تحت تاثیر تنش خشکی قرار می گیرد. اکالیپتوس ها و از جملهEucalyptus camaldulensis Dehnh.  به عنوان منابع غنی از اسانس و به ویژه ترکیب ۱،۸-سینئول مطرح می باشند. به منظور بررسی تاثیر تنش خشکی بر بازده اسانس، نوع ترکیب های شیمیایی و همچنین کارایی مصرف آب در گونه E. camaldulensis، تاثیر سه تیمار رطوبتی شامل ۱۰۰% ظرفیت زراعی (بدون تنش)، ۷۰% ظرفیت زراعی (تنش ملایم) و ۴۰% ظرفیت زراعی (تنش شدید) در سه تکرار و در قالب طرح کاملا تصادفی مورد بررسی قرار گرفت. آزمایش در ایستگاه تحقیقات بیابان زدایی شهید صدوقی یزد و در شرایط لایسیمتری انجام شد. نتایج بدست آمده نشان داد که هر چند با افزایش دسترسی گیاه به آب به دلیل تولید برگ بیشتر، اسانس بیشتری تولید گردید، اما تنش ملایم خشکی، افزایش بازده اسانس و بهبود کارایی مصرف آب در خصوص تولید اسانس را به همراه داشت. تنش ملایم خشکی باعث بالا رفتن درصد ۱،۸-سینئول نسبت به سایر تیمارها گردید (p<0.001)، هر چند باعث کاهش تولید و یا توقف تولید بسیاری دیگر از ترکیب ها شد. درصد ۱،۸-سینئول در تیمارهای ۱۰۰، ۷۰ و ۴۰ درصد ظرفیت زراعی به ترتیب ۶۹٫۳۳، ۷۸٫۱۳ و ۵۱٫۸۷ بود. تولید ترکیب آلفا – پنین نیز به عنوان یکی دیگر از ترکیب های مهم تحت تاثیر رطوبت کافی (بدون تنش) قرار گرفت، به گونه ای که مقدار آن با سایر تیمارها دارای اختلاف معنی داری (p<0.001) بود. درصد این ترکیب در تیمارهای ۱۰۰، ۷۰ و ۴۰ درصد ظرفیت زراعی به ترتیب ۱۴، ۷٫۰۳ و ۴٫۰۶ بود.