مقاله اثر تنش خشکی، محلول پاشی آسکوربات و جیبرلین بر روی برخی صفات مورفولوژیکی، محتوی نسبی آب برگ و پایداری غشای سیتوپلاسمی گیاه آویشن (.Thymus vulgaris L) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۱ در زراعت و اصلاح نباتات ایران از صفحه ۱ تا ۱۳ منتشر شده است.
نام: اثر تنش خشکی، محلول پاشی آسکوربات و جیبرلین بر روی برخی صفات مورفولوژیکی، محتوی نسبی آب برگ و پایداری غشای سیتوپلاسمی گیاه آویشن (.Thymus vulgaris L)
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آویشن
مقاله آسکوربات
مقاله جیبرلین
مقاله تنش خشکی
مقاله صفات مورفولوژیک
مقاله محتوی نسبی آب برگ

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: پازکی علیرضا
جناب آقای / سرکار خانم: رضایی علیرضا
جناب آقای / سرکار خانم: حبیبی داوود
جناب آقای / سرکار خانم: پاک نژاد فرزاد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور بررسی اثر آسکوربات و جیبرلین بر روی برخی صفات مورفولوژیکی، محتوی نسبی آب برگ و پایداری غشای سیتوپلاسمی گیاه دارویی آویشن در سطوح مختلف تنش خشکی، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی در ۴ تکرار در سال ۱۳۹۱ در دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرری و شهرستان پاکدشت اجرا گردید که در آن آبیاری در سه سطح (۱/۳FC, 2/3FC, FC)، آسکوربات در دو سطح (۰ و ۱۰ میلی مولار) و جیبرلین در دو سطح (۰ و ۱۰ میلی مولار) در نظر گرفته شدند. نتایج تحقیق نشان داد که بجز اثرات متقابل دو گانه آسکوربات و جیبرلین و خشکی و جیبرلین بر طول ریشه، اثر خشکی و آسکوربات بر محتوی نسبی آب برگ و پایداری غشای سیتوپلاسمی و اثر متقابل سه گانه عوامل آزمایشی بر تعداد شاخه فرعی و پایداری غشای سیتوپلاسمی، سایر اثرت متقابل معنی دار بودند. نتایج مقایسات میانگین اثرات متقابل سه گانه نشان داد، کاربرد ۱۰ میلی مولار آسکوربات و جیبرلین در شرایط آبیاری FC منجر به بیشترین میزان وزن خشک ریشه (۰٫۷۲ گرم)، وزن خشک اندام های هوایی (۰٫۴۵ گرم)، تعداد شاخه های فرعی (۲۰ عدد)، سطح برگ (۵۰٫۲۱ سانتی مترمربع) و وزن خشک برگ (۰٫۲۰ گرم) به عنوان اجرای اصلی تولید کننده اسانس آویشن گردید. ضمن این که کاربرد توام آسکوربات و جیبرلین در هر دو وضعیت آبیاری مطلوب، تنش متوسط و شدید منجر به افزایش محتوی نسبی آب برگ (RWC)، کاهش میزان نشت و در حقیقت افزایش پایداری غشای سیتوپلاسمی گردید.