مقاله اثر تمرینات استقامتی بر سطوح سایتوکاین های اینترلوکین ۶ و فاکتور رشد اپی تلیال عروق بافتی موش های مبتلا به سرطان پستان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در خرداد و تیر ۱۳۹۳ در مجله دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد از صفحه ۱۰ تا ۲۱ منتشر شده است.
نام: اثر تمرینات استقامتی بر سطوح سایتوکاین های اینترلوکین ۶ و فاکتور رشد اپی تلیال عروق بافتی موش های مبتلا به سرطان پستان
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سرطان پستان وابسته به گیرنده استروژن
مقاله تمرینات استقامتی
مقاله اینترلوکین-۶
مقاله فاکتور رشد اندوتلیوم عروق

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: امانی شلمزاری صادق
جناب آقای / سرکار خانم: آقاعلی نژاد حمید
جناب آقای / سرکار خانم: علی زاده شعبان
جناب آقای / سرکار خانم: کاظمی عبدالرضا
جناب آقای / سرکار خانم: ساعی محمدامین
جناب آقای / سرکار خانم: مینایی ندا
جناب آقای / سرکار خانم: شکرالهی فاطمه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: تمرینات ورزش پتانسیلی در جهت پیشگیری از سرطان پستان دارد. هدف پژوهش حاضر بررسی اثرات پیشگیری و کمک درمانی تمرینات ورزشی بر سایتوکاین های درگیر در رگ زایی تومور سرطان پستان وابسته به گیرنده استروژن می باشد.
روش بررسی: در این مطالعه مداخله ای ۵۰ سر موش بالب سی ماده به طور تصادفی در چهار گروه قرار گرفتند. پس از آشناسازی با محیط دو گروه از موش ها به مدت ۸ هفته تمرین استقامتی تداومی را انجام دادند و سپس سلول های سرطانی وابسته به استروژن (MC4-L2) به همه موش ها تزریق گردید. پس از آن یک گروه از موش های تمرین کرده و یک گروه از موش های تمرین نکرده به مدت ۶ هفته، ۵ روز در هفته تمرینات استقامتی را انجام دادند. حجم تومور به صورت هفتگی با کولیس دیجیتالی اندازه گیری شد. در پایان موش ها قربانی شدند و بافت تومور برداشته و سطوح سایتوکاین های اینترلوکین  (IL-6) 6و فاکتور رشد اپی تلیال عروق (VEGF) با روش الایزا اندازه گیری شد.
یافته ها: بین گروه ها در میزان مقادیر IL-6 و VEGF و میزان رشد تومور تفاوت معناداری وجود داشت (P<0.001). میانگین سطح سایتوکاین های IL-6، VEGF و میزان رشد تومور در گروه هایی که پس از سرطانی شدن تمرین استقامتی انجام می دادند نسبت به دو گروهی که فعالیت نمی کردند کمتر بود (P<0.05).
نتیجه گیری: با توجه به افت مقادیر IL-6 و VEGF در گروه هایی که قبل از سرطانی شدن و پس از سرطانی شدن تمرینات ورزشی را انجام دادند؛ می توان گفت که تمرینات ورزشی علاوه بر نقش پیشگیرانه بسیار موثر، دارای نقش درمانی در تومورهای وابسته به گیرنده استروژن نیز می باشند.