مقاله اثر تعاملی تمرینات ورزشی و مکمل ω-۳ بر سطوح استراحتی TNF-α و IL-10 در کاراته کاران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در فروردین و اردیبهشت ۱۳۹۳ در مجله پزشکی هرمزگان از صفحه ۲۷ تا ۳۶ منتشر شده است.
نام: اثر تعاملی تمرینات ورزشی و مکمل ω-۳ بر سطوح استراحتی TNF-α و IL-10 در کاراته کاران
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله IL-10
مقاله TNF-α
مقاله ورزش

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فرزانگی پروین
جناب آقای / سرکار خانم: محمدزاده مهلا
جناب آقای / سرکار خانم: آذربایجانی محمدعلی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: انجام فعالیت های بدنی سنگین، سبب تغییرات مختلفی از جمله کاهش عملکرد دستگاه ایمنی در افراد ایجاد می شود. پژوهش های انسانی اندکی آثار مصرف مکمل w-3 و فعالیت ورزشی را مورد بررسی قرار داده اند، لذا هدف از پژوهش حاضر مطالعه اثر تعاملی تمرینات ورزشی و w-3 بر سطوح استراحتی TNF-a و IL-10 کاراته کاران نخبه و مقایسه آنها با غیرورزشکاران است.
روش کار: در یک کارآزمایی نیمه تجربی ۴۲ مرد سالم در دو گروه کاراته کار نخبه و غیرورزشکار به طور تصادفی به گروههای زیر تقسیم شدند. ورزشکاران به w-3-1 و تمرین ۲- دارونما و تمرین و ۳- تمرین غیر ورزشکاران نیز به گروههای w-3-1 دارونما و ۳- کنترل تقسیم شدند. کاراته کارها تمرینات آمادگی فصل مسابقات را باشدت ۶۵ تا ۸۵% حداکثر اکسیژن مصرفی انجام دادند. مصرف w-3 به مدت ۴ هفته روزانه به میزان ۱۲۰۰ میلی گرم بود. نمونه گیری خونی ۴۸ ساعت قبل و بعد از ۴ هفته، پس از ۱۲ ساعت ناشتایی انجام شد. میزان سایتوکاین های IL-10 و TNF-a به روش الایزا و LDL، HDL به روش آنزیماتیک اندازه گیری شدند.
نتایج: تمرین ورزشی به همراه w-3 به مدت چهار هفته بر سطوح استراحتی IL-10، TNF-a، HDL و LDL در کاراته کاران نخبه تاثیر معنی داری نداشت (P>0.05). همچنین w-3 در افراد غیرورزشکار هم تاثیر معنی داری نداشت (P>0.05).
نتیجه گیری: نتایج نشان داد اگرچه مصرف w-3 باعث تغییرات برجسته در TNF-a و IL-10 نشد اما توانست کاهش اندکی در غلظت TNF-a و افزایش کمی در غلظت IL-10 آورد که خود موید اثرات مثبت آن بر عوامل التهاب می باشد. با این حال تحقیقات بیشتری در این زمینه ضروری به نظر می رسد.