مقاله اثر تزریق آگونیست و آنتاگونیست گیرنده- ۱ اورکسین در ناحیه تگمنتوم شکمی بر علایم سندرم محرومیت مرفین که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مرداد و شهریور ۱۳۹۲ در مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی قزوین از صفحه ۵ تا ۱۱ منتشر شده است.
نام: اثر تزریق آگونیست و آنتاگونیست گیرنده- ۱ اورکسین در ناحیه تگمنتوم شکمی بر علایم سندرم محرومیت مرفین
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اورکسین
مقاله ناحیه تگمنتوم شکمی
مقاله وابستگی به مرفین
مقاله سندرم محرومیت از مواد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اسماعیلی محمدحسین
جناب آقای / سرکار خانم: اژدری زرمهری حسن
جناب آقای / سرکار خانم: حق دوست هاشم
جناب آقای / سرکار خانم: صوفی آبادی محمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه: مطالعه ها نشان داده اند که مسیرهای دوپامینرژیک مزوکورتیکولیمبیک (ناحیه تگمنتوم شکمی و هسته اکومبنس) در وابستگی و بروز علایم سندرم محرومیت دخالت دارند. نورون ها و گیرنده های اورکسین در هسته های مغزی درگیر در بروز علایم سندرم محرومیت مرفین از جمله ناحیه تگمنتوم شکمی یافت شده اند.
هدف: مطالعه به منظور تعیین اثر تزریق آگونیست و آنتاگونیست گیرنده- ۱ اورکسین در ناحیه تگمنتوم شکمی بر علایم سندرم محرومیت در موش صحرایی وابسته به مرفین انجام شد.
مواد و روش ها: این مطالعه تجربی در سال ۱۳۹۱ بر روی ۲۴ سر موش صحرایی نر (۲۵۰ تا ۳۰۰ گرمی) انجام شد که به ۴ گروه تقسیم شدند. موشها با تزریق زیرجلدی مرفین روزی ۲ مرتبه و به مدت ۱۰ روز به مرفین وابسته شدند. روز یازدهم (۲ ساعت بعد از آخرین تزریق مرفین و قبل از تزریق نالوکسان)، آگونیست (اورکسین A) و آنتاگونیست گیرنده- ۱ اورکسین (SB-334867)، به درون ناحیه تگمنتوم شکمی تزریق و اثرات آن بر علایم ترک اعتیاد برای ۳۰ دقیقه بررسی شد. در گروه حلال، نرمال سالین به درون ناحیه تگمنتوم شکمی تزریق شد. داده ها با آزمون های آماری تی و آنوا تحلیل شدند.
یافته ها: تزریق SB-334867 به داخل ناحیه تگمنتوم شکمی فقط علامت پریدن را به طور معنی داری کاهش داد (P<0.01). تزریق اورکسین A فقط علامت سگ لرزه را به طور معنی دار افزایش داد (P<0.05).
نتیجه گیری: با توجه به یافته ها، گیرنده- ۱ اورکسین در ناحیه تگمنتوم شکمی تاثیر کمی بر بروز علایم سندرم محرومیت مرفین دارد.