مقاله اثر تداخل عمل مصرف مورفین با استرس بی حرکتی بر عملکرد محور هیپوفیز–آدرنال در موش های صحرایی نر بالغ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در فروردین و اردیبهشت ۱۳۹۳ در مجله پزشکی هرمزگان از صفحه ۱۱ تا ۲۰ منتشر شده است.
نام: اثر تداخل عمل مصرف مورفین با استرس بی حرکتی بر عملکرد محور هیپوفیز–آدرنال در موش های صحرایی نر بالغ
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ACTH
مقاله کورتیکوسترون
مقاله مورفین
مقاله موش های صحرایی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حسینی سیدابراهیم
جناب آقای / سرکار خانم: حیدری مژده

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: مورفین آلکالوئیدی است که از گیاه خشخاش (papaver somniferum) استخراج می شود و مورد مصرف و سوء مصرف میلیونها نفر در سراسر دنیا می باشد و هم زمان استرس های مختلف از جمله بی حرکتی، سلامت انسانها را تهدید می نمایند. این مطالعه با هدف بررسی تداخل عمل استرس بی حرکتی و مصرف مورفین بر میزان کورتیکوسترون و آدرنوکورتیکوتروپین (ACTH) در موش های صحرایی نر بالغ انجام شد.
روش کار: در این مطالعه تجربی، ۷۰ موش صحرایی نر بالغ نژاد ویستار به صورت تصادفی به ۷ گروه ده تایی شامل گروههای شاهد، کنترل و ۵ دسته تجربی تقسیم شدند. ۳ گروه تجربی، مورفین را به صورت درون صفاقی به میزان ۱۰، ۲۰ و ۳۰ mg/kg BW و دو گروه دیگر نیز یکی به مدت ۲ ساعت استرس بی حرکتی و دیگری ۲ ساعت استرس بی حرکتی به همراه مورفین (۳۰ mg/kg BW) و گروه شاهد روزانه ۱cc سرم فیزیولوژیک را به صورت درون صفاقی، برای مدت ۵ روز دریافت داشتند. ۲۴ ساعت پس از آخرین تزریق از قلب موش ها خون گیری به عمل آمد و میزان ACTH و کورتیکوسترون اندازه گیری شد. داده ها با کمک آزمون های ANOVA و توکی مورد ارزیابی قرار گرفتند.
نتایج: یافته ها نشان داد که مورفین در دوز حداکثر و استرس بی حرکتی باعث افزایش ACTH و کورتیکوسترون می گردند و تاثیر تجویز هم زمان مورفین با استرس بی حرکتی باعث تقویت اثر هر یک به تنهایی می شود.
نتیجه گیری: مورفین و استرس بی حرکتی باعث تشدید اثر یکدیگر بر ترشح ACTH و کورتیکوسترون می شود. لذا با انجام تحقیقات بیشتر می توان به نقش استرس و مصرف مورفین در بروز و یا آگاهی از نحوه پیشگیری از بیماریها، به ویژه سایکوسوماتیک ها در نمونه انسانی پی برد.