سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

محمدرضا دیلمقانی – جهاد دانشگاهی واحد آذربایجان غربی
سیاوش همتی – جهاد دانشگاهی واحد آذربایجان غربی

چکیده:

این پژوهش با اهداف بررسی اثر بستر های کشت بر جذب عناصر غذایی توسط توت فرنگی و عملکرد کمی و کیفی آن صورت گرفت. آزمایش در قالب طرح کامل تصادفی با پنج تیمار در چهار تکرار و تعداد ۱۰ بوته در هر تکرار در گلخانه تحقیقاتی و آموزشی مجتمع تحقیقاتی جهاددانشگاهی واحد آذربایجان غربی اجرا شد. تیمارها شامل پنج نوع بستر کشت پرلیت خالص، پرلیت-کوکوپیت (به نسبت حجمی ۷۵-۲۵) ، پرلیت– کوکوپیت (به نسبت حجمی ۵۰-۵۰) ، پرلیت – کوکوپیت (به نسبت حجمی ۲۵-۵۰) و کوکوپیت خالص بودند. مقایسه بسترهای کشت در بین تیمارها نشان داد که بیشترین تعداد گل و تعداد میوه در بستر مخلوط پرلیت– کوکوپیت با نسبت حجمی ۷۵-۲۵ به دست آمد. در حالیکه کمترین تعداد آنها در کوکوپیت خالص بود. بالاترین عملکرد میوه در تیمار پرلیت–کوکوپیت به نسبت حجمی ۷۵-۲۵ و تیمار پرلیت–کوکوپیت به نسبت حجمی ۵۰-۵۰ به دست آمد، در حالیکه تعداد گلها، میوه ها، عملکرد میوه در هر بوته در تیمارهای پرلیت خالص و پرلیت–کوکوپیت به نسبت حجمی ۲۵-۷۵ و تیمار کوکوپیت خالص کاهش نشان دادند. مقایسه میانگین عناصر غذایی موجود در میوه به جز فسفر (P) نشان دادند که اختلاف تیمارها در سطح یک درصد (۰٫۰۱>P) معنی دار می باشند. بالاترین مقدار ازت و پتاسیم میوه در تیمار پرلیت خالص و کمترین مقدار آنها در تیمار کوکوپیت خالص پیدا شدند. میوه های رشد کرده در بستر کوکوپیت خالص از نظر میزان کلسیم و منیزیم بالاترین مقدار را در مقایسه با سایر تیمارها داشتند.