مقاله اثر بربرین هیدروکلراید بر اختلالات شناختی در موش های صحرایی دیابتی شده با استرپتوزوتوسین که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۱ در فصلنامه دانشگاه علوم پزشکی سبزوار (اسرار) از صفحه ۳۵۴ تا ۳۶۳ منتشر شده است.
نام: اثر بربرین هیدروکلراید بر اختلالات شناختی در موش های صحرایی دیابتی شده با استرپتوزوتوسین
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله دیابت ملیتوس
مقاله بربرین
مقاله اختلالات شناختی
مقاله حافظه
مقاله یادگیری

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: واعظی غلامحسن
جناب آقای / سرکار خانم: کلالیان مقدم حمید
جناب آقای / سرکار خانم: مصری پورعلویجه مهناز
جناب آقای / سرکار خانم: سلیمی معصومه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: بیماری دیابت منجر به بروز اختلالات یادگیری و حافظه ای گردیده و بربرین هیدروکلراید، آلکالوئیدی با آثار متعدد ضددیابتی و آنتی اکسیدان می باشد. لذا این مطالعه با هدف تاثیر بربرین هیدروکلراید بر اختلالات یادگیری و حافظه فضایی در موش های صحرایی دیابتی شده با استرپتوزوتوسین طراحی گردید.
مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، ۴۰ سر موش صحرایی نر نژاد ویستار به طور تصادفی انتخاب و به پنج گروه مساوی: کنترل، غیر دیابتی تیمار شده با بربرین هیدروکلراید (۱۰۰ mg/kg)، دیابتی و دیابتی تیمارشده با بربرین هیدروکلراید (۵۰, ۱۰۰ mg/kg) تقسیم شدند. دیابت با تزریق درون صفاقی استرپتوزوتوسین با دوز (۵۵ mg/kg) به صورت درون صفاقی القاء گردید. یک هفته پس از تزریق استرپتوزوتوسین، تیمار با بربرین هیدروکلراید با دوز۵۰, ۱۰۰ mg/kg/day  به مدت شش هفته به صورت خوراکی انجام گردید. قندخون در هفته های ۱، ۳، ۵، ۷ با خون گیری از سیاهرگ دمی سنجش و در پایان گروه ها با آزمون های رفتاری شناخت فضایی (spatial recognition) و شناخت اشیاء  (objective recognition)مورد ارزیابی قرار گرفتند.
یافته ها: گروه دیابتی تیمارشده با بربرین هیدروکلراید (۵۰, ۱۰۰ mg/kg) بهبودی قابل توجهی را به صورت وابسته به دوز با گروه کنترل دیابتی در آزمون های شناخت فضایی و آزمون شناخت شی نشان دادند.
نتیجه گیری: تجویز بربرین هیدروکلراید به مدت شش هفته منجر به بهبودی اختلالات شناختی از جمله حافظه و یادگیری در موش های صحرایی دیابتی شده با استرپتوزوتوسین می شود.