سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی علوم شناختی در تعلیم و تربیت

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

محمد بیابانی – دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی
فریده حمیدی – استادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی
صادق نصری – استادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی
نصراله نوروزی – دانشجوی دکترای برنامه ریزی درسی دانشگاه شیراز

چکیده:

هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر آموزش خودکارآمدی بر افزایش خودگردانی دانش آموزان بود. بدین منظور ۸۰ نفر [۴۰ نفر پسر (۲۰ نفر آزمایش و ۲۰ نفر کنترل) و ۴۰ نفر دختر (۲۰ نفر آزمایشی و ۲۰ نفر کنترل)] با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای از بین مدارس متوسطه نواحی ۴ گانه شهر کرج انتخاب شدند. با استفاده از روش پیش آزمون، پس آزمون با گروه کنترل و اجرای پرسشنامه های خودکارآمدی نظامی، متیوس، جروسلم به رالف شوارز (۱۹۸۱) و خودگردانی بوفارد (۱۹۹۵)، اطلاعات لازم جمع آوری شد. پس از دو ماه برگزاری جلسات آموزش خودکارآمدی در گروه های آزمایشی و تحلیل داده ها با روش تحلیل کوواریانس، نتایج نان داد که آموزش خودکارآمدی در افزایش خودگردانی گروه های آزمایش پسر و دختر مؤثر بوده است؛ در حالی که گروه کنترل، در خودگردانی تغییری از خود نشان نداد.