مقاله اثر بخشی برنامه آموزش مبتنی بر الویز بر میزان رفتارهای پسندیده اجتماعی کودکان پسر زورگو که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز و زمستان ۱۳۹۲ در روانشناسی بالینی و شخصیت (دانشور رفتار) از صفحه ۶۵ تا ۷۴ منتشر شده است.
نام: اثر بخشی برنامه آموزش مبتنی بر الویز بر میزان رفتارهای پسندیده اجتماعی کودکان پسر زورگو
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله برنامه آموزش مبتنی بر الویز
مقاله رفتارهای پسندیده اجتماعی و زورگویی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: استکی آزاد نسیم
جناب آقای / سرکار خانم: امیری شعله
جناب آقای / سرکار خانم: مقتدایی منصوره
جناب آقای / سرکار خانم: لطیفی زهره

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف از این پژوهش تعیین اثربخشی برنامه آموزش مبتنی بر الویز بر میزان رفتارهای پسندیده اجتماعی کودکان پسر زورگوی پایه های دوم و چهارم ابتدائی شهر اصفهان بود. این پژوهش به روش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و پیگیری با دو گروه آزمایش و کنترل اجرا گردید. جامعه آماری، شامل کلیه کودکان پسر زورگو پایه های دوم و چهارم مقطع ابتدائی شهر اصفهان در سال تحصیلی ۸۹-۸۸ بودند. نمونه ۴۰ نفر از کودکان زورگو بودند که از بین پایه های دوم و چهارم، که به صورت تصادفی چند مرحله ای از بین نواحی شش گانه آموزش و پرورش شهر اصفهان انتخاب شده و به طور تصادفی در دو گروه ۲۰ نفره آزمایش و کنترل گمارش گردیدند. ابزارهای اندازه گیری مورد استفاده در پژوهش عبارت بود از جامعه سنجی و مقیاس سنجش روابط همگنان با سه زیرمقیاس: زورگویی، قربانی و رفتار پسندیده اجتماعی. گروه آزمایش در ده جلسه ۶۰ دقیقه ای به صورت دوبار در هفته، تحت برنامه آموزش مبتنی بر الویز قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل داده ها از طریق نرم افزار SPSS-15 و روش آماری تحلیل کواریانسچند متغیری (مانکوا)، انجام پذیرفت. نتایج بدست آمده نشان داد که برنامه آموزش مبتنی بر الویز، میزان رفتارهای پسندیده اجتماعی کودکان پسر پایه های دوم و چهارم ابتدائی در مراحل پس آزمون و پیگیری به صورت معناداری افزایش داد (p<0.0001) بنابراین، می توان گفت برنامه آموزش مبتنی بر الویز، رفتارهای پسندیده اجتماعی را افزایش می دهد؛ لذا مهم ترین کاربرد این پژوهش اثربخشی آن درزمینه افزایش سطح رفتارهای پسندیده اجتماعی در مدارس و به طور کلی جامعه خواهد بود. این روش می تواند به منظور کاهش رفتارهای آزاردهنده و مخرب و ارتقا میزان رفتارهای پسندیده اجتماعی در روابط همگنان به کلیه متخصصان دست اندرکار مسائل کودکان پیشنهاد گردد.