مقاله اثر بازخورد خودکنترلی بر یادگیری برنامه حرکتی تعمیم یافته و پارامتر طی تمرین بدنی و مشاهده ای که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز و زمستان ۱۳۹۱ در پژوهش در مدیریت ورزشی و رفتار حرکتی (علوم حرکتی و ورزش) از صفحه ۲۵ تا ۳۹ منتشر شده است.
نام: اثر بازخورد خودکنترلی بر یادگیری برنامه حرکتی تعمیم یافته و پارامتر طی تمرین بدنی و مشاهده ای
این مقاله دارای ۱۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تمرین بدنی
مقاله تمرین مشاهده ای
مقاله بازخورد خودکنترلی
مقاله زمان بندی نسبی
مقاله زمان بندی مطلق

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نزاکت الحسینی مریم
جناب آقای / سرکار خانم: بهرام عباس
جناب آقای / سرکار خانم: فرخی احمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف تحقیق بررسی اثر بازخورد خودکنترلی بر یادگیری برنامه حرکتی تعمیم یافته و پارامتر طی تمرین بدنی و مشاهده ای بود. ۹۰ آزمودنی به طور تصادفی به شش گروه تمرین بدنی و مشاهده ای (بازخورد خودکنترلی، جفت شده، آزمونگر) تقسیم شدند و برای اجرای تکلیف از دستگاه زمان بندی متوالی استفاده شد. تکلیف فشردن کلیدهای ۲، ۶، ۸ و ۴ با حفظ زمان بندی نسبی و مطلق معین بود. در مرحله اکتساب ۷۲ و یادداری و انتقال ۱۲ کوشش انجام شد. داده ها با استفاده از روش تحلیل واریانس عاملی مرکب تحلیل شدند. نتایج نشان داد اثر بازخورد در دسته کوشش های اکتساب معنی دار بود (P£۰٫۰۵). و گروه خودکنترلی و آزمونگر خطای زمان بندی نسبی کمتری در مقایسه با گروه جفت شده داشت. در مرحله یادداری و انتقال اثر بازخورد و نوع تمرین بر زمان بندی نسبی معنی دار بود (P£۰٫۰۵) و گروه خودکنترلی دارای خطای زمان بندی نسبی کمتری در مقایسه با گروه های جفت شده و آزمونگر بود.