مقاله اثر اوسلتامیویر بر پردردی ناشی از غلظت های ناچیز مرفین و تحمل زایی به مرفین در مگس سرکه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۲ در فصلنامه دانشگاه علوم پزشکی سبزوار (اسرار) از صفحه ۴۲۳ تا ۴۳۴ منتشر شده است.
نام: اثر اوسلتامیویر بر پردردی ناشی از غلظت های ناچیز مرفین و تحمل زایی به مرفین در مگس سرکه
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله درد
مقاله تحمل
مقاله مرفین
مقاله اوسلتامیویر (Oseltamivir)
مقاله مگس سرکه (Drosophila melanogaster).

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اسکندری ملیحه
جناب آقای / سرکار خانم: فریدونی مسعود
جناب آقای / سرکار خانم: مقیمی علی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: مرفین دارای اثرات دوگانه ضددردی و پردردی است که در مگس سرکه دیده شده است. از طرفی تجویز مکرر آن باعث ایجاد تحمل به مرفین در پستانداران می گردد. تحقیق حاضر به بررسی بروز تحمل به مرفین و اثرات اوسلتامیویر (مهارکننده سیگنالینگ Gs پروتئین ها) در ایجاد تحمل و همچنین پردردی ناشی از غلظت های ناچیز مرفین در مگس سرکه، می پردازد.
مواد و روش ها: در این پژوهش لارو سن ۳ و مگس بالغ تیپ وحشی بکار گرفته شد. به منظور بررسی اثر اوسلتامیویر بر پردردی ناشی از غلظت های ناچیز مرفین، اوسلتامیویر (۰٫۲mg/1) و مرفین با غلظت ناچیز به محیط کشت مگس سرکه اضافه شده و پاسخ لارو و بالغ مگس (n³۷) به درد حرارتی به روش Hot plate (47oC) و درد شیمیایی ایجاد شده به وسیله کپسایسین و اسیداستیک ۴۰% ثبت شد. برای ارزیابی تحمل زایی به مرفین، میزان احساس درد حرارتی لارو با تکرار تجویز مرفین ۰٫۱ mg/1و سنجش اثرات ضددردی مرفین ۰۱ mg/1 ارزیابی و در بالغین، آزمون مشابهی، با غلظت های ۲۰۰ mg/1 و ۳۰۰ مرفین انجام شد، همچنین برای بررسی مکانیسم تحمل به مرفین، آزمون با تجویز اوسلتامیویر انجام شد.
یافته ها: در مگس سرکه، تحمل زایی به اثرات ضددردی مرفین مشابه پستانداران رخ می دهد. نتایج نشان داد که تجویز مکرر مرفین، اثرات ضددردی دارو را در حشره کاهش داد (p<0.001). اوسلتامیویر، توانست تحمل به مرفین و پردردی ناشی از مرفین با غلظت های ناچیز را، در هر دو مدل درد حرارتی و درد شیمیایی در لارو و بالغ مگس کاهش دهد (p<0.01).
نتیجه گیری: در مگس سرکه، مشابه جوندگان سیستم های اپیوئیدی در تعدیل درد درگیر هستند، از آن جایی که پردردی مرفین با کمک G پروتئین تحریکی انجام می شود و اوسلتامیویر به عنوان آنتاگونیست آن می تواند این اثر را کاهش دهد، مشاهده اثر اوسلتامیویر در تخفیف تحمل به مرفین، احتمال درگیری G پروتئین تحریکی در بروز تحمل به مرفین را نیز برمی انگیزد.